Qumështi i gjirit mund të ketë një tjetër përfitim për shëndetin e foshnjave: të ndihmojë në kufizimin e pranisë së gjeneve të rezistencës ndaj antibiotikëve në mikrobiotën e zorrëve. Ky është përfundimi i një studimi ndërkombëtar të udhëhequr nga Këshilli Kombëtar i Kërkimit Shkencor të Spanjës (CSIC), i cili ka analizuar ndikimin e disa përbërësve të qumështit të gjirit në bakteret që kolonizojnë zorrët gjatë muajve të parë të jetës.
Studimi, i publikuar në revistën shkencore Cell Reports Medicine, tregon se ushqyerja ekskluzive me gji lidhet me një prani dhe diversitet më të ulët të gjeneve të rezistencës ndaj antimikrobikëve në zorrët e foshnjave.
“Promovimi i ushqyerjes me gji duket se është një strategji efektive për reduktimin e gjeneve të rezistencës ndaj antimikrobikëve në komunitetet bakteriale të zorrëve gjatë një periudhe kritike të zhvillimit të mikrobiotës”, shpjegon M. Carmen Collado, studiuese e CSIC në Institutin e Agrokimisë dhe Teknologjisë Ushqimore (IATA).
Si ndikon qumështi i gjirit në rezistencën ndaj antibiotikëve?
Një nga faktorët kryesorë janë oligosakaridet e qumështit të njeriut (HMO), molekula që gjenden natyrshëm në qumështin e gjirit. Foshnjat nuk i tresin drejtpërdrejt këto molekula, por ato shërbejnë si ushqim për disa baktere të dobishme të zorrëve dhe ndihmojnë në ruajtjen e një mikrobiote të ekuilibruar.
Studiuesit zbuluan se disa prej këtyre përbërësve lidhen me një prani më të ulët të disa gjeneve që u japin baktereve rezistencë ndaj antibiotikëve.
“HMO-të veprojnë si modulues ekologjikë të mikrobiotës së zorrëve: ato nxisin rritjen e mikroorganizmave që janë në gjendje t’i përdorin dhe mund të kufizojnë përhapjen e baktereve që mbartin gjene specifike të rezistencës”, thotë Collado.
Për të arritur në këto përfundime, studiuesit analizuan mostra fekale nga 57 foshnja një muajshe në Valencia, së bashku me mostrat e qumështit të nënave të tyre. Rezultatet u verifikuan më tej përmes të dhënave nga 199 foshnja të tjera të ushqyera me gji në Holandë.
Edhe mënyra e lindjes luan rol
Studimi tregon se si mënyra e lindjes, ashtu edhe ushqyerja, janë faktorë të rëndësishëm në përbërjen e rezistomës së zorrëve, pra të tërësisë së gjeneve të rezistencës ndaj antimikrobikëve që gjenden te bakteret e zorrëve.
Studiuesit konstatuan ndryshime në diversitetin e këtyre gjeneve mes foshnjave të lindura me prerje cezariane dhe atyre të lindura në mënyrë vaginale. Ndërkohë, ushqyerja ekskluzive me gji u shoqërua me një prani dhe diversitet më të ulët të gjeneve të rezistencës.
“Muajt e parë të jetës përfaqësojnë një periudhë kritike, gjatë së cilës vendoset mikrobiota e zorrëve dhe faktorë të ndryshëm mjedisorë, si mënyra e lindjes apo ushqyerja, mund të lënë gjurmë afatgjata”, shpjegon Anna Samarra, studiuese e formuar në IATA-CSIC dhe aktualisht kërkuese postdoktorale në Universitetin e Kalifornisë, San Diego.
