Ne kalojmë pothuajse 90% të kohës sonë në ambiente të mbyllura, por drita natyrale mbetet “ora biologjike” kryesore që rregullon ritmet tona ditore, shkruan salute.eu.
Kur ky sinjal dobësohet, lind rreziku i një çrregullimi të brendshëm: truri dhe organet periferike, përfshirë muskujt, humbasin sinkronizimin dhe përpiqen të qëndrojnë aktive jashtë kohës së duhur.
Kjo ishte në qendër të një studimi të publikuar në Cell Metabolism. Studiuesit vëzhguan 13 persona mbi 65 vjeç me diabet të tipit 2, duke përdorur një protokoll shumë të kontrolluar me dy kushte të ndryshme, të testuara në rend të rastësishëm dhe të ndara nga të paktën katër javë.
Në njërën seancë, pjesëmarrësit punuan nga ora 8:00 deri në 17:00 në një ambient me dritare të mëdha dhe dritë natyrale. Në tjetrën, ata ndoqën të njëjtën rutinë, por nën dritë artificiale të vazhdueshme. Ushqimi, aktiviteti fizik, gjumi dhe koha para ekranit u mbajtën sa më të njëjta që të ishte e mundur.
Edhe pse kampioni ishte i vogël dhe studimi zgjati vetëm katër ditë e gjysmë, rezultatet ishin të qarta: me dritë natyrale, pjesëmarrësit kaluan rreth 59% të kohës brenda intervalit optimal të sheqerit në gjak, krahasuar me 51% në kushtet e dritës artificiale, si edhe me luhatje më të vogla.
Njëkohësisht, metabolizmi u orientua më shumë drejt djegies së yndyrës, një tregues i përmirësimit të fleksibilitetit metabolik, ndërsa nivelet e melatoninës në mbrëmje ishin pak më të larta, sikur i gjithë ritmi ditor të ishte rregulluar më saktë.
