Elisa Spiropali ka treguar gjatë karrierës së saj politike se nuk kursehet kur bëhet fjalë për lavde. Të tilla ia bënte edhe Edi Ramës, deri në momentin kur kryeministri e nxori nga rreshti i të preferuarave pas “flirteve” gjermane pas krahëve të tij.
Lavde të ngjashme me ato kur e shpallte Ramën si Skënderbe, Spiropali po ia bën tani edhe shkrimtarit Ismail Kadare, duke e quajtur “Hyj” dhe “profet” në dyvjetorin e ndarjes së tij nga jeta.
Në një status të gjatë në rrjetet sociale, të publikuar më 1 korrik, Spiropali përdor një gjuhë të ngarkuar me superlativa, duke e vendosur Kadarenë në përmasa gati hyjnore.
“Hyji Kadare nuk qe një ardhës dhe ikës i zakonshëm, një shëtitës, një kalimtar, ndër të shumtët e kësaj bote”, shkruan Spiropali.
Më tej, ajo e cilëson shkrimtarin si të rrallë, të çmuar dhe të jashtëzakonshëm, duke shtuar se Kadare ishte “nga raca e qiellorëve, gjenialëve, profetëve”.
STATUSI I PLOTË
Hyji Kadare nuk qe një ardhës dhe ikës i zakonshëm, një shëtitës, një kalimtar, ndër të shumtët e kësaj bote.
Hyji Kadare ishte i rrallë, i çmuar, i jashtëzakonshëm. Kadare ishte nga raca e qiellorëve, gjenialëve, profetëve. Atyre që popujve, kombeve, komuniteteve, bashkësive, racave, u sjellin fat kur janë në mjerim, u tregojnë zgjidhje kur janë në hall, në vështirësi, në moment kritik, u sjellin një udhërrëfyes kur nuk dinë nga t’ia mbajnë, kur zjarri po fiket dhe duhet ndezur, kur drita meket dhe duhet gjallëruar.
Hyji Kadare erdhi, mblodhi shkarpat, ndezi zjarrin, edukoi brezat, frymëzoi miliona individë, nuk la të degradojë shija, të shprishet estetika, të kalbet dëshira për të lexuar, punuar, kontribuar për një Shqipëri të mbarë e të begatë.
Kadare ushqeu shpirtërisht dhe lartësoi mendërisht një popull të tërë. Kadare e ngriti Shqipen dhe Shqipërinë në lartësi dhe largësi të panjohura më parë.
Mjerë kritizerët tru-kokallë që thonë se qe i tillë si shkrimtar, e i atillë si njeri, dhe broçkulla të tjera që Hyjit veçse ia shtojnë lavdinë, dhe mediokrit i hedhin në honet e harresës.
Ta nderojmë, respektojmë, kujtojmë në pafundësi, është më e pakta që duhet dhe mund ta bëjmë për Hyjin Kadare, që erdhi na fali gjithçka, dhe iku pa na marrë asgjë.
Mall
