Edhe kompani të tjera po ndjekin të njëjtën rrugë. Grieg Seafood ka filluar përdorimin e miellit dhe vajit të përftuar nga nënproduktet e pulave, ndërsa SalMar ka testuar përbërës me origjinë nga shpendët.
Arsyeja kryesore lidhet me koston e miellit të peshkut, një përbërës tradicional i ushqimit për salmonin, i prodhuar nga peshq të kapur në natyrë. Çmimi i këtij produkti është pothuajse dyfishuar gjatë dy viteve të fundit, ndërsa mielli i prodhuar nga nënproduktet e pulave kushton më pak se gjysmën e çmimit të tij për ton, sipas raportimit të Financial Times.
Në këtë proces përdoren pjesë të pulave që nuk shkojnë për konsum njerëzor, si kockat dhe organet e brendshme. Pas përpunimit, ato shndërrohen në një burim proteinash për ushqimin e peshqve të kultivuar.
Prodhuesit argumentojnë se kjo praktikë mund të ulë shpenzimet e prodhimit, të shfrytëzojë më mirë mbetjet e industrisë ushqimore dhe të pakësojë presionin mbi rezervat e peshqve të egër, të cilët përdoren për prodhimin e miellit të peshkut.
Megjithatë, përdorimi i përbërësve me origjinë nga kafshët tokësore ka ngritur pikëpyetje për pranimin e tyre nga konsumatorët. Disa rrjete supermarketesh në Britani dhe vende të tjera europiane kanë kundërshtuar më herët këtë praktikë, duke shprehur shqetësime për mënyrën e prodhimit dhe perceptimin e publikut.
Një tjetër çështje e rëndësishme është transparenca. Përbërësit e përdorur në ushqimin e salmonit nuk deklarohen domosdoshmërisht në etiketën e produktit përfundimtar, çka mund t’ua vështirësojë konsumatorëve identifikimin e peshqve të ushqyer me nënprodukte shpendësh.
Ndërsa kompanitë kërkojnë mënyra për të ulur kostot dhe për të përmirësuar qëndrueshmërinë e prodhimit, përdorimi i këtyre alternativave pritet të mbajë gjallë debatin mbi sigurinë, ndikimin mjedisor dhe të drejtën e konsumatorëve për informacion të plotë mbi ushqimet që blejnë.
