Kur ulemi në një restorant, zakonisht mendojmë se përvoja jonë varet nga ushqimi, çmimi apo ambienti. Por sipas profesionistëve të shërbimit, një pjesë e madhe e asaj që ndodh në tavolinë varet edhe nga vetë klienti.
Adam Reiner, një veteran i restoranteve elitare të Nju Jorkut, shpjegon se kamerierët krijojnë një përshtypje për klientët që në minutat e para dhe kjo përshtypje ndikon drejtpërdrejt në mënyrën se si zhvillohet gjithë shërbimi.
Sipas tij, mënyra si një klient flet, si porosit dhe si sillet me stafin jep sinjale të qarta. Klientët që komunikojnë qartë, janë të sjellshëm dhe tregojnë respekt, zakonisht marrin më shumë vëmendje dhe një shërbim më të kujdesshëm.
Në të kundërt, sjelljet arrogante, kërkesat e tepërta apo ankesa të vazhdueshme krijojnë tension dhe e bëjnë më të vështirë komunikimin.
Një tjetër element që kamerierët e kuptojnë shumë shpejt është qëndrimi i klientit ndaj bakshishit. Edhe pse askush nuk e thotë hapur, bakshishi shihet si një tregues respekti dhe vlerësimi për punën e bërë. Klientët që japin përshtypjen se nuk e vlerësojnë shërbimin, shpesh trajtohen më ftohtë, jo për hakmarrje, por sepse prioritetet zhvendosen drejt tavolinave ku bashkëpunimi është më i lehtë.
Reiner thekson se shumë keqkuptime lindin nga fakti se klientët nuk e njohin realitetin e brendshëm të një restoranti. Kamerieri nuk kontrollon gjithçka.
Vonesat shpesh vijnë nga kuzhina, nga fluksi i madh apo nga probleme teknike, por zemërimi zakonisht drejtohet gabimisht ndaj personit që shërben në tavolinë.
Në këtë zinxhir, një sjellje e thjeshtë njerëzore bën diferencën. Një komunikim i qetë, një pyetje e thënë me respekt apo një kuptim i situatës shpesh përkthehen në më shumë kujdes, më shumë vëmendje dhe një përvojë më pozitive për klientin.
Mesazhi kryesor i shkrimit është i qartë: shërbimi në restorant nuk është një marrëdhënie njëkahëshe. Ai ndërtohet mbi bashkëpunim. Sa më njerëzore dhe korrekte të jetë sjellja e klientit, aq më e mirë bëhet përvoja në tavolinë.
Në fund, ajo që mbetet nuk është vetëm shija e ushqimit, por mënyra se si ndihen të dy palët gjatë gjithë procesit. Dhe shpesh, një darkë e mirë fillon jo nga menuja, por nga mënyra si sillemi me njerëzit që na shërbejnë. /WSJ-Përshtati në shqip: Skyweb.al
