Një metodë e thjeshtë për blerjet në supermarket është bërë virale në platformat digjitale, pasi premton të ndihmojë konsumatorët të blejnë më shpejt, më lirë dhe me më pak shpërdorim ushqimi.
Bëhet fjalë për metodën “5, 4, 3, 2, 1”, një formulë praktike që tregon se çfarë duhet të futet në shportë për të pasur një frigorifer të mbushur me produktet bazë të një diete të ekuilibruar, pa lista të gjata dhe pa aplikacione.
Logjika është e thjeshtë. Çdo numër përfaqëson një kategori ushqimore. Në versionin më të përhapur, metoda parashikon blerjen e 5 llojeve perimesh, 4 llojeve frutash, 3 burimeve proteinash, 2 produkteve me karbohidrate ose niseshte dhe 1 produkti të vogël për kënaqësi.
Për shembull, në shportë mund të futen domate, karota, kunguj, spinaq dhe sallatë jeshile si perime. Më pas mund të shtohen mollë, banane, portokalle dhe dardha si fruta. Për proteinat mund të zgjidhen vezë, mish pule dhe mish i kuq, ndërsa për karbohidratet oriz dhe makarona. Në fund mbetet vend edhe për një produkt të ëmbël, si çokollatë ose akullore.
Kjo ndarje i jep konsumatorit një strukturë të qartë para rafteve të supermarketit. Në vend që të blejë pa plan, ai fokusohet te grupet kryesore ushqimore dhe shmang produktet e panevojshme që shpesh përfundojnë të papërdorura.
Metoda mund të përshtatet sipas nevojave të secilit. Një person që ndjek dietë vegjetariane mund të zëvendësojë proteinat shtazore me proteina bimore, ndërsa për një familje sasitë mund të dyfishohen. Pra, nuk bëhet fjalë për një dietë të ngurtë, por për një mënyrë organizimi të blerjeve.
Mbështetësit e kësaj metode këshillojnë që, sa herë është e mundur, të zgjidhen fruta dhe perime të stinës. Ato zakonisht janë më të lira, më të freskëta dhe kanë ndikim më të ulët në mjedis, pasi nuk kanë nevojë të transportohen nga distanca të gjata.
Metoda funksionon edhe për një arsye tjetër. Ajo ul numrin e vendimeve që duhen marrë në supermarket. Sa më shumë zgjedhje të ketë përpara konsumatori, aq më e madhe është mundësia për blerje impulsive. Me një rregull të thjeshtë numerik, blerësi e di paraprakisht çfarë kërkon dhe qëndron më pak kohë mes rafteve.
Në të njëjtën logjikë është edhe metoda “6 me 1”, e lidhur me kuzhinierin amerikan Will Coleman. Ai propozon që shporta të përbëhet nga 6 perime, 5 fruta, 4 proteina, 3 produkte me niseshte, 2 salca ose përbërës shoqërues dhe 1 ushqim i lehtë.
Coleman e ka shpjeguar këtë qasje në librin “Cart to Kitchen: The 6 to 1 Grocery Shopping Method Cookbook”, ku propozon menu të ndryshme duke u nisur nga kjo mënyrë blerjeje. Sipas tij, qëllimi është që konsumatori të blejë më me ndërgjegje, të shmangë ushqimet shumë të përpunuara, të ulë shpenzimet dhe të ketë alternativa të ndryshme për çdo ditë.
Në fund, metoda “5, 4, 3, 2, 1” synon të zgjidhë një problem të përditshëm: si të blesh ushqime të mjaftueshme dhe të përdorshme, pa mbushur frigoriferin me produkte të rastësishme dhe pa harxhuar më shumë nga sa duhet. /skyweb.al
