Studimet tregojnë se të menduarit për trashëgiminë që do të lëmë pas mund të ndihmojë në përmirësimin e shëndetit mendor dhe në gjetjen e më shumë kuptimi në jetë, edhe kur jemi të rinj, shkruan BBC.
Beth Hunter, profesore në Ohio dhe studiuese e konceptit të “legacy” (trashëgimisë personale), tregon se babai i saj, pasi u diagnostikua me Alzheimer, nuk donte të fliste hapur për vdekjen apo ndjenjat. Në vend të kësaj, ai zgjodhi të shkruante kujtimet e tij nga lufta, sepse mendonte se kjo ishte gjëja më e vlefshme që mund të linte pas.
Sipas studiuesve, çdo njeri lë një trashëgimi, edhe pa e kuptuar. Kjo trashëgimi mund të jetë:
- biologjike (fëmijët, gjenet, apo dhurimi i organeve/trupit për shkencë),
- materiale (pasuri, objekte, fotografi, ditarë),
- ose trashëgimi vlerash (mirësia, besimi, kultura dhe mësimet e jetës).
Shumë njerëz zgjedhin të dhurojnë trupin ose organet për të ndihmuar shkencën dhe brezat e ardhshëm. Për disa, kjo i jep kuptim vdekjes së tyre. Në spitale dhe hospice përdoren edhe “aktivitete trashëgimie”, si shkrimi i letrave, albumeve apo mesazheve për familjarët, që ndihmojnë pacientët të gjejnë paqe dhe kuptim në fund të jetës.
Studimet tregojnë gjithashtu se njerëzit duan më shumë të lënë pas vlera dhe përvoja sesa pasuri materiale. Shkrimi i historive personale, kujtimeve apo këshillave për familjen i ndihmon njerëzit të reflektojnë mbi jetën, të pranojnë të kaluarën dhe të ndihen më të qetë emocionalisht.
Koncepti i “generativity”, i prezantuar nga psikologu Erik Erikson, shpjegon dëshirën njerëzore për të kontribuar në mirëqenien e brezave të ardhshëm. Studiuesit besojnë se të menduarit për trashëgiminë personale mund ta bëjë jetën më kuptimplotë dhe të përmirësojë mirëqenien mendore.
