Arinjtë e zinj duan të pushojnë në pishinën e Brian Gordon dhe Ricardo Martinez në Los Angeles. Ndërsa takimet me arinjtë po shtohen në të gjithë Kaliforninë Jugore, çifti ndan video të vizitorëve të tyre me gëzof dhe tregon se si po bashkëjetojnë me këto kafshë të egra, shkruan BBC.
Kur Brian Gordon mësoi për herë të parë se arinjtë e zinj po notonin në pishinën e shtëpisë që ai po blinte në Los Angeles, u frikësua shumë.
“Unë nuk kisha parë kurrë një ari në jetën reale. Thashë: ‘Do të ndërtojmë thjesht një mur të madh me tela me gjemba,’” kujton ai.
Katër vjet më vonë, Gordonit nuk i pëlqen asgjë më shumë sesa të shohë një familje arinjsh duke luajtur në pishinën e tij dhe duke vrapuar nëpër kopsht. Vizitorët me gëzof vijnë disa herë në javë.
“Ata mund të vijnë këtu, të gërvishtin pemët, të bëjnë një sy gjumë dhe të hidhen në pishinë kur është vapë, për sa kohë që ne nuk po u shkaktojmë dëm atyre ose vetes,” thotë Gordon.
Gordon dhe partneri i tij, Ricardo Martinez, e kanë bërë mision të tyre të ndajnë në mënyrë paqësore pishinën dhe kopshtin me arinjtë. Por pas këtyre videove të këndshme të arinjve duke u çlodhur në pishinë, fshihet një histori më e thellë vigjilence dhe masash sigurie që e bëjnë të mundur këtë bashkëjetesë.
Çifti jeton në Monrovia, në qarkun e Los Angelesit, në Kaliforninë Jugore, ku jetojnë rreth 1,600 arinj. Shtëpia e tyre ndodhet në kodrat e maleve San Gabriel dhe kufizohet me Pyllin Kombëtar Angeles, i cili shtrihet në 700,000 akra (2,830 km²).
Kur çifti u shpërngul në shtëpi, filluan të shihnin arinj pothuajse menjëherë. Fillimisht u përpoqën t’i largonin duke bërtitur, duke përdorur sirena ajri dhe, herë pas here, një armë paintball-i me plumba të butë prej gome.
“Por na dukej diçka e tmerrshme,” thotë Martinez. “Nuk ndiheshim mirë me këtë. Thamë se për sa kohë që nuk hyjnë në shtëpi dhe nuk prekin mbeturinat, atëherë janë në rregull të vijnë këtu.”
Ata kërkuan një mënyrë që do t’i mbante të sigurt si veten, ashtu edhe arinjtë, pavarësisht afërsisë së tyre.
“Që atëherë kemi zgjedhur mënyra më pak agresive dhe, sinqerisht, ato funksionojnë më mirë për ne,” thotë Gordon.
“Kemi pasur arinj që na kanë ndërprerë edhe barbekjut.” – Brian Gordon
Martinez thotë se arinjtë e zinj janë “të keqkuptuar”.
“Ata nuk do t’ju hanë,” thotë Martinez. Sulmet e arinjve të zinj janë jashtëzakonisht të rralla; në historinë e Kalifornisë është regjistruar vetëm një sulm fatal.
Çifti thotë se gjithmonë ruan një “distancë të shëndetshme” nga arinjtë dhe qëndron brenda shtëpisë kur kafshët janë aty. Megjithatë, ndonjëherë ndodhin takime të paplanifikuara.
“Kemi pasur arinj që na kanë ndërprerë barbekjut,” thotë Gordon. “Por nëse të shohin, zakonisht thjesht largohen.”
Gordon dhe Martinez thonë se vizitorja e tyre e preferuar është Maddie, me të cilën u njohën për herë të parë në vitin 2023, kur ishte ende një këlysh shumë kureshtar. Asaj i pëlqente të luante në pishinë dhe të qëndronte në kopsht.
“Ajo është fëmija ynë i artë,” thotë Martinez.
Një vit më vonë, Maddie u kthye me këlyshët e saj. “Fatkeqësisht, ajo i humbi ata këlyshë, kështu që kaluam një periudhë shumë emocionale me të,” thotë Martinez.
Këtë vit, ajo është kthyer sërish në shtëpinë e tyre me këlyshët e rinj.
“Janë krijesat më të adhurueshme që mund të keni parë ndonjëherë. Duken aq të përkëdhelshme, por njëkohësisht janë edhe frikësuese, me kthetrat e tyre të gjata.”
“Ne jetojmë këtu dhe arinjtë jetojnë këtu. Ne nuk duam që ata të shkojnë askund.” – Ricardo Martinez
Punky është një tjetër ari i ri “plot energji”, i cili erdhi për herë të parë në shtëpi kur ishte këlysh, së bashku me nënën e saj, tregon Gordon.
“Ajo na shfrynte të gjitha lodrat e fryra të pishinës.”
Një herë, ajo hipi mbi një kek të madh të fryrë dhe u përfshi në një aventurë duke lundruar drejt mesit të pishinës.
“Ajo na vodhi zemrat atë verë me lojërat e saj në pishinë,” thotë Gordon.
