Largimi i Emirateve nga OPEC po shihet si një zhvillim që mund të ndikojë drejtpërdrejt në çmimet globale të naftës.
Logjika bazë e ekspertëve lidhet me heqjen dorë nga kuotat e deritanishme, gjë e cila pritet të rrisë ofertën.
Brenda OPEC+, Emiratet prodhonin nën kapacitet, me kufizime që ishin rreth 30% më poshtë se potenciali real.
Jashtë kësaj skeme, këto kufizime zhduken. Objektivi i vendit është të arrijë rreth 5 milionë fuçi në ditë në vitet në vijim, çka do të thotë më shumë naftë në treg global dhe presion për ulje të çmimeve.
Edhe një shtesë prej rreth 1 milion fuçi në ditë konsiderohet e mjaftueshme për të ndikuar balancën globale ofertë-kërkesë.
Në kushte normale tregu, kjo përkthehet në çmime më të ulëta ose të paktën në frenim të rritjes së tyre.
Në të njëjtën kohë, dalja e Emirateve dobëson vetë mekanizmin mbi të cilin funksionon OPEC.
Karteli ka mbajtur historikisht çmimet lart duke kufizuar prodhimin.
Humbja e një prodhuesi të madh që kishte edhe kapacitet rezervë e bën më të vështirë kontrollin e tregut.
Kjo rrit presionin mbi Saudi Arabia për të kompensuar, por kjo kërkon sakrifica më të mëdha në prodhim dhe të ardhura.
Megjithatë, kjo logjikë nuk përkthehet automatikisht në karburant më të lirë për konsumatorin.
Çmimet në tregjet lokale ndikohen edhe nga taksat, kursi i këmbimit dhe kostot e shpërndarjes. Edhe nëse nafta bie në bursë, efekti në pompë mund të jetë i vonuar ose i kufizuar.
Një faktor që mund ta përmbysë plotësisht këtë pritshmëri është tensioni gjeopolitik.
Përplasja me Iran dhe kontrolli mbi Strait of Hormuz krijojnë rrezik real për furnizimin global. Nëse rrugët e eksportit mbeten të pasigurta, çmimet mund të rriten pavarësisht rritjes së prodhimit nga Emiratet.
Në përmbledhje, dalja e UAE nga OPEC krijon një bazë të fortë për ulje çmimesh në afat mesatar, sepse rrit ofertën dhe dobëson kontrollin e kartelit.
Por në afat të shkurtër, drejtimi i çmimeve do të varet më shumë nga zhvillimet në terren sesa nga ky vendim i vetëm./skyweb.al
