nga Skyweb.al
Aeroporti i Vlorës, një nga projektet më strategjike për zhvillimin e turizmit dhe ekonomisë shqiptare, ndodhet sot në një bllokim të plotë, jo për arsye teknike apo mungesë fondesh, por për shkak të konfliktit të ashpër mes aksionerëve të shoqërisë koncesionare.
Ndërkohë që sipas marrëveshjes me shtetin shqiptar fluturimet duhej të nisnin në mars, ky afat tashmë konsiderohet i parealizueshëm.
Shkaku kryesor është përplasja mes dy aksionerëve kryesorë të koncesionit, kompanisë Mabco dhe 2A Group.
Konflikti mes tyre, i cili është përshkallëzuar gjatë muajve të verës 2025 dhe ka shpërthyer publikisht në tetor dhe nëntor, ka kaluar çdo kufi normaliteti institucional. Akuzat, fyerjet dhe përplasjet publike për ndarjen e aksioneve dhe kontrollin e kompanisë kanë paralizuar vendimmarrjen dhe funksionimin normal të projektit.
Dorëheqjet dhe shkarkimet e fundit në strukturat drejtuese kanë krijuar një boshllëk serioz menaxherial. Punimet në terren kanë vazhduar për një periudhë të kufizuar, por pa koordinim, pa një qendër të qartë vendimmarrjeje dhe me ekipe që raportojnë secila te aksioneri i vet.
Prej muajsh, ndërtimi i aeroportit është ndërprerë plotësisht, duke e kthyer veprën në një investim të ngrirë.
Në qendër të konfliktit qëndrojnë paratë dhe kontrolli i aksioneve.
Njëra palë pretendon se ka investuar dhjetëra milionë euro, por zotëron një përqindje minimale aksionesh, ndërsa pala tjetër flet për investime edhe më të mëdha dhe për tentativa për t’i marrë kontrollin kompanisë.
Përplasja ka kaluar nga bordet e kompanisë në gjykata dhe në prokurori, ku palët kanë kallëzuar njëra-tjetrën për mashtrim dhe veprime të paligjshme.
Për shtetin shqiptar dhe për qytetarët, këto përplasje nuk kanë asnjë rëndësi. Ajo që ka rëndësi është fakti se koncesionari nuk po përmbush kontratën e firmosur, ndërsa një aset strategjik mbetet i bllokuar.
Transferimi i konfliktit në gjyqësor rrezikon ta mbajë aeroportin e Vlorës të paralizuar për vite me radhë, deri në marrjen e vendimeve përfundimtare, një proces që në Shqipëri dihet se zgjat.
Kjo do të kishte një kosto të rëndë politike dhe ekonomike. Vlora dhe gjithë jugu i vendit do të privoheshin nga një infrastrukturë kyçe në një kohë kur sezoni turistik është zgjeruar ndjeshëm dhe investimet në hoteleri, resorte dhe shërbime presin funksionimin e aeroportit për të justifikuar vlerën e tyre.
Në këtë kontekst, po shqyrtohet realisht opsioni i shtetëzimit të aeroportit. Parimi është i qartë: nëse aksionerët nuk arrijnë të zhbllokojnë projektin dhe nuk përmbushin detyrimet kontraktuale, shteti ka të drejtën të ndërhyjë, duke shtetëzuar koncesionin kundrejt një pagese sa vlera kontabile në bilancin e kompanisë, duke u mbështetur në mospërmbushjen e kontratës nga koncesionari.
Situata bëhet edhe më problematike nga informacionet që kanë qarkulluar në media për përfshirjen e kreditorëve të huaj të lidhur me interesa ruse, të cilëve dyshohet se u është lënë peng koncesioni.
Në një kohë kur Shqipëria është vend anëtar i NATO dhe kur tensionet gjeopolitike po rikthejnë elementë të një “Lufte të Ftohtë” moderne, ky fakt ngre pikëpyetje serioze mbi sigurinë kombëtare dhe menaxhimin e aseteve strategjike.
Aeroporti i Vlorës nuk është thjesht një biznes privat. Ai është një investim me rëndësi kombëtare, për të cilin shteti shqiptar ka dhënë garanci, lehtësira dhe mbështetje të drejtpërdrejtë.
Deklaratat publike të aksionerëve se aeroporti nuk mund të funksionojë sipas afateve minojnë drejtpërdrejt strategjinë kombëtare për zhvillimin e turizmit dhe besueshmërinë e Shqipërisë ndaj investitorëve dhe partnerëve ndërkombëtarë.
Në kushtet kur dy aksionerë nuk arrijnë të bashkëpunojnë, akuzojnë njëri-tjetrin për mashtrime dhe bllokojnë një projekt strategjik, ndërhyrja e shtetit nuk është më zgjedhje, por domosdoshmëri.
Shtetëzimi shfaqet si zgjidhja e vetme për të zhbllokuar situatën, për të garantuar përfundimin e aeroportit dhe për të mbrojtur interesin publik.
Nëse kjo situatë do të vijojë, aeroporti i Vlorës rrezikon të mbetet simbol i një dështimi të rëndë institucional.
Për këtë arsye, marrja e frenave nga shteti shqiptar shihet gjithnjë e më shumë si hapi i vetëm racional për të shpëtuar një investim strategjik që nuk mund të lihet peng i konflikteve private dhe interesave të errëta. /skyweb.al
