Shqipëria ka pasur një bilanc negativ të migracionit gjatë gjithë periudhës 1990–2025, pasi numri i personave që janë larguar ka qenë vazhdimisht më i lartë se ai i të rikthyerve.
Sipas një analize të Monitor, bazuar në të dhënat e Eurostat, gjatë 35 viteve të fundit nga vendi janë larguar neto rreth 1.8 milionë persona.
Vala më e madhe e emigracionit u regjistrua në dekadën e parë pas rënies së regjimit komunist. Vetëm gjatë viteve 1990–2001, Shqipëria humbi rreth 785.7 mijë banorë nga migracioni, ose mesatarisht 65 mijë persona në vit.
Viti me bilancin më të rëndë ishte 1991, kur u larguan 123,619 persona më shumë sesa u kthyen. Largime të larta u shënuan edhe në vitin 1995, me 118,022 persona, në vitin 1997, me 107,503 persona dhe në vitin 1999, me 105,229 persona.
Pas vitit 2002 ritmet e emigracionit u ngadalësuan, por fenomeni nuk u ndal. Në periudhën 2002–2013, bilanci negativ arriti në rreth 391 mijë persona, ose mesatarisht 33 mijë largime neto në vit.
Ndryshe nga pritshmëritë që emigracioni të zbehej me kalimin e tranzicionit, pas vitit 2014 fenomeni u përkeqësua sërish. Gjatë viteve 2014–2025, Shqipëria humbi rreth 617 mijë persona, ose mesatarisht 51 mijë banorë në vit.
Pas pandemisë, emigracioni neto u rikthye në nivele të larta. Në vitin 2021, nga vendi u larguan 32,853 persona më shumë sesa u kthyen, ndërsa në vitin 2022 bilanci negativ ishte 32,497 persona.
Për vitin 2024, humbja neto vlerësohet në 28,836 persona, ndërsa në vitin 2025 në 28,531 persona.
Shifra e lartë e vitit 2023, me rreth 373 mijë persona më pak, lidhet kryesisht me korrigjimet statistikore të bëra pas rezultateve të Censit të Popullsisë.
Sipas Monitor, Shqipëria vazhdon të humbasë çdo vit rreth 28–30 mijë banorë më shumë sesa fiton nga migracioni.
Ky trend po përshpejton plakjen e popullsisë, po zvogëlon fuqinë punëtore dhe po ngushton numrin e kontribuuesve në skemat e pensioneve dhe të sigurimeve shoqërore.
