Shkencëtarët në Johns Hopkins Medicine thonë se kanë identifikuar një mënyrë të mundshme për t’i bërë terapitë me mRNA të prodhojnë më shumë proteina brenda qelizave. Ky zbulim mund të ndikojë në të ardhmen te vaksinat dhe trajtimet për kancerin, sëmundjet infektive dhe sëmundjet autoimune.
Studimi, i publikuar në revistën Nature, fokusohet te një modifikim natyror i ARN-së i quajtur N4-acetilcitidinë (ac4C). Aktualisht, platforma kryesore e mRNA-së përdor një modifikim tjetër, N1-metilpseudouridinë (m1Ψ), teknologji që u përdor edhe në vaksinat mRNA kundër COVID-19 dhe që tani po studiohet për aplikime të tjera mjekësore.
Ekipi testoi të dyja qasjet në qeliza dendritike njerëzore të kultivuara dhe në qeliza të mëlçisë së minjve.
“Rezultatet tona tregojnë se ac4C bën që qelizat të prodhojnë më shumë proteina terapeutike për të luftuar sëmundjet sesa platforma standarde mRNA e industrisë,” tha Bin Ëu, profesor i asociuar i biofizikës dhe kimisë biofizike në Shkollën e Mjekësisë të Johns Hopkins. “Kjo mund të çojë në të ardhmen në barna më efikase, që kërkojnë doza më të vogla.”
Janë të njohura më shumë se 170 modifikime të ARN-së, por vetëm një pjesë e vogël e tyre është studiuar për përdorim në terapitë me mRNA. Sipas Ëu, ac4C mund të përmirësojë përkthimin e mRNA-së, duke ndihmuar qelizat të prodhojnë proteina më shpejt dhe në sasi më të mëdha.
Brenda qelizave, ribozomet lëvizin përgjatë molekulave të mRNA-së, lexojnë udhëzimet gjenetike dhe ndërtojnë proteinat. Studiuesit e Johns Hopkins zbuluan se ribozomet që lëviznin përgjatë mRNA-së të modifikuar me ac4C ishin pothuajse dy herë më të shpejtë sesa ato që punonin me mRNA të modifikuar me m1Ψ.
Shkencëtarët e krahasojnë këtë me një problem trafiku. Sipas Ëu, imazhet e marra gjatë studimit treguan se ribozomet lëvizin shumë më shpejt mbi mRNA-në me ac4C, duke parandaluar krijimin e “bllokimeve të trafikut” që mund të ndodhin me platformën standarde mRNA.
Nëse ky rezultat konfirmohet nga kërkime të mëtejshme, ai mund të ketë pasoja të rëndësishme për industrinë e mRNA-së. Një nga avantazhet e kësaj teknologjie është aftësia për t’u dhënë qelizave udhëzime që të prodhojnë përkohësisht një proteinë të caktuar. Por sasia e proteinës së prodhuar mund të jetë vendimtare për efektivitetin e një terapie.
Nëse studiuesit arrijnë t’i bëjnë qelizat të prodhojnë më shumë proteinë duke përdorur të njëjtën sasi mRNA-je, terapitë e ardhshme mund të kenë nevojë për doza më të vogla. Kjo mund të jetë e rëndësishme për një gamë të gjerë aplikimesh, duke përfshirë vaksinat kundër sëmundjeve infektive dhe terapitë eksperimentale që synojnë stimulimin e sistemit imunitar kundër kancerit ose ndryshimin e përgjigjeve imune në sëmundjet autoimune.
Megjithatë, ac4C mbetet ende në fazën eksperimentale.
Nëse kërkimet e ardhshme tregojnë se “bllokimi molekular i trafikut” është vërtet një kufizim i rëndësishëm i platformave të sotme mRNA dhe nëse ac4C mund ta kapërcejë këtë problem në mënyrë të sigurt brenda organizmit, ky zbulim mund të bëhet një element i rëndësishëm në zhvillimin e gjeneratës së ardhshme të barnave dhe terapive me mRNA.
