Kodet me tri shkronja që shfaqen në biletat e avionit dhe etiketat e bagazheve janë identifikues unikë për aeroportet në mbarë botën.
Ato caktohen nga Shoqata Ndërkombëtare e Transportit Ajror (IATA) dhe mundësojnë që sistemet e rezervimeve, fluturimeve, biletave dhe transportit të mallrave të përdorin të njëjtën gjuhë.
Në regjistrin e IATA-s ndodhen rreth 11,300 kode. Ato nuk përdoren vetëm për aeroportet, por edhe për heliporte, stacione hekurudhore dhe terminale autobusësh.
Kodet u krijuan në vitet 1930 dhe fillimisht përbëheshin nga vetëm dy shkronja.
Me shtimin e aeroporteve, gjatë viteve 1940 sistemi kaloi në tri shkronja.
Në shumicën e rasteve përdoren tri shkronjat e para të qytetit: Amsterdami ka kodin AMS, Frankfurti FRA dhe Dublini DUB.
Nëse kombinimi është zënë, zgjidhet një tjetër. Kjo shpjegon pse Aeroporti Ndërkombëtar i Dubait përdor kodin DXB, pasi DUB i përkiste tashmë Dublinit.
Disa kode lidhen drejtpërdrejt me emrin e aeroportit dhe jo me qytetin.
Aeroporti “Charles de Gaulle” në Paris njihet si CDG, ndërsa ai i Stokholmit “Arlanda” përdor kodin ARN.
Një përjashtim i veçantë janë aeroportet kanadeze, shumica e të cilave kanë kode që fillojnë me shkronjën Y, si YOW për Otavën dhe YVR për Vankuverin.
Kjo lidhet me sistemin e vjetër, kur shkronja Y u shtohej zonave që kishin stacione meteorologjike.
IATA cakton çdo vit rreth 40–50 kode të reja.
Megjithëse ato konsiderohen të përhershme dhe ndryshojnë shumë rrallë, gjatë 12 muajve të fundit janë regjistruar rreth 750 ndryshime në sistem.
Një prej rasteve më të njohura është Aeroporti “John F. Kennedy” në Nju Jork.
Kur quhej Idlewild, ai përdorte kodin IDL, ndërsa pas riemërtimit në nder të presidentit amerikan më 1963, mori kodin JFK.
Edhe aeroporti Don Mueang në Bangkok përdorte më parë kodin BKK. Pas hapjes së aeroportit më të madh Suvarnabhumi në vitin 2006, kodi BKK iu kalua këtij të fundit, ndërsa Don Mueang mori kodin DMK.
