Nga Klodjan Shaqiri
Në vitet e fundit, një ndër sfidat më të mëdha për tregun e punës në Shqipëri është bërë fenomeni i turnover-it të lartë të punonjësve – pra, largimi i shpeshtë i stafit nga një kompani për t’u punësuar diku tjetër ose për të emigruar. Ky fenomen, edhe pse shpesh trajtohet me njëfarë normaliteti në realitetin shqiptar, përfaqëson një kosto të lartë financiare, organizative dhe njerëzore për bizneset.
Arsyet që shtyjnë punonjësit shqiptarë të braktisin vendin e tyre të punës janë të ndryshme dhe shpesh të ndërthurura. Një ndër to është paga jo konkurruese, e cila shpesh nuk përputhet me kërkesat e jetesës dhe me përgjegjësitë e punës. Të rinjtë, por edhe profesionistët me përvojë, e shohin emigrimin si një zgjidhje të shpejtë për një jetë më të mirë.
Një tjetër arsye është mungesa e zhvillimit profesional. Shumë kompani nuk ofrojnë trajnime të rregullta apo mundësi për avancim në karrierë, duke krijuar ndjesinë e ngeljes në vend. Për më tepër, në shumë raste vihet re një menaxhim joefektiv, ku mungon komunikimi, mbështetja dhe vizioni afatgjatë për zhvillimin e burimeve njerëzore.
Nuk mbeten pas as kultura e dobët organizative dhe mungesa e balancës punë-jetë personale, të cilat ndikojnë drejtpërdrejt në motivimin dhe mirëqenien e punonjësve.
Turnover-i nuk është vetëm një shqetësim departamenteve tëBurimeve Njerëzore. Ai përkthehet në kosto të larta për rekrutim, trajnime për stafin e ri, dhe ulje të produktivitetit në periudha kalimtare. Ndërkohë, largimi i talenteve sjell humbje të njohurive dhe përvojës, ndërsa klima e brendshme e kompanisë cenohet, duke krijuar pasiguri edhe tek punonjësit e mbetur.
Në afat të gjatë, kjo situatë ndikon negativisht në reputacionin e kompanisë, e cila mund të perceptohet në treg si një vend jo i dëshiruar për të punuar.
Për të ulur përqindjen e turnover-it, kompanitë shqiptare duhet të ndërmarrin hapa konkretë dhe afatgjatë:
Fenomeni i turnover-it duhet trajtuar me seriozitet nga çdo biznes që synon zhvillim të qëndrueshëm. Një organizatë që investon tek njerëzit e saj jo vetëm që ul rrezikun e largimeve, por ndërton themele të forta për të ardhmen. Koha për të reaguar është tani – përndryshe, do të vazhdojmë të shohim largimin e kapaciteteve më të mira drejt tregjeve të huaja ose kompanive më të përgatitura.
