Turbulencat mbeten një nga shqetësimet më të shpeshta për pasagjerët gjatë fluturimeve, por pilotët theksojnë se ato janë shumë më pak të rrezikshme sesa duken.
Avionët modernë janë ndërtuar për të përballuar nivele ekstreme stresi, shumë më të larta sesa ato që mund të shkaktojë turbulenca.
Për pasojë, lëkundjet dhe ndjesia e “rënieve të papritura” janë më tepër të pakëndshme sesa të pasigurta.
Edhe rastet e ashtuquajtura turbulenca të forta zakonisht sjellin ndryshime në lartësi prej vetëm 20 deri në 40 këmbë, ndërkohë që autopilotët modernë janë projektuar të stabilizojnë avionin në ajër të trazuar.
Pilotët shpesh ngadalësojnë shpejtësinë në nivelin e quajtur “turbulence penetration speed” ose ndryshojnë lartësinë bazuar në raportimet e avionëve të tjerë përreth, për të siguruar si sigurinë ashtu edhe komoditetin e udhëtimit.
Turbulencat zakonisht shkaktohen nga faktorë si malet, stuhitë apo rrjedhat e fuqishme ajrore (jet streams).
Por ndryshimet klimatike po e përkeqësojnë situatën.
Një raport i fundit tregon se turbulenca e quajtur “clear-air”, e padukshme për radarët, është rritur me 55% që nga viti 1979 dhe pritet të trefishohet deri në vitin 2050, veçanërisht mbi Atlantikun e Veriut dhe Azinë Lindore.
Në SHBA, rrugët ajrore më të ekspozuara përfshijnë ato që kalojnë mbi terrene malore ose operohen nga avionë më të vegjël, si linja Charlotte–Pittsburgh apo Denver–Puerto Vallarta.
Ekspertët këshillojnë që masa më e mirë mbrojtëse për pasagjerët mbetet lidhja e rripit të sigurimit sa herë që janë ulur.
Ndërkohë, teknologjitë e reja si “flaplets”, krahëzime shtesë që reduktojnë efektet e turbulencës, mund të revolucionarizojnë udhëtimin ajror në vitet e ardhshme, duke ofruar një fluturim më të qetë edhe në qiell të paqëndrueshëm.
Kjo do të përkthehej në më pak shqetësim për pasagjerët dhe më shumë komoditet në udhëtimet ndërkontinentale. /skyweb.al
