Një procedurë novatore që përdor valë zanore me fuqi të lartë ka potencialin të trajtojë binjakët identikë të prekur nga një gjendje e rrallë, por serioze, gjatë fazave të hershme të shtatzënisë, sipas një studimi, shkruan BBC.
Te sindroma e transfuzionit mes binjakëve (Twin-to-Twin Transfusion Syndrome – TTTS), rrjedhja e gjakut midis dy foshnjave është e pabarabartë. Si pasojë, njëri foshnjë mbetet rrezikshëm i vogël, ndërsa tjetri bëhet tepër i madh, duke vënë në rrezik jetën e të dyve.
Vajzat binjake identike të Brioney Garrett ishin në rrezik gjatë shtatzënisë së saj, derisa mjekët në një spital në Londër përdorën këtë trajtim për të mbyllur enët e gjakut që shkaktonin problemin, pa pasur nevojë për ndërhyrje kirurgjikale.
Pas këtij trajtimi, që ishte i pari i këtij lloji në botë, Nancy dhe Margo lindën të shëndetshme dhe tani, në moshën katërvjeçare, janë gati të fillojnë shkollën.
Gjysma e 10 grave që morën pjesë në provën klinike patën nevojë për trajtim shtesë, ndërsa 12 nga 20 foshnjat binjake mbijetuan pas procedurës, sipas rezultateve të publikuara në American Journal of Obstetrics & Gynecology.
Studiuesit nga Queen Charlotte’s and Chelsea Hospital thanë se ishte “jashtëzakonisht emocionuese” të kishin një metodë jo-invazive për trajtimin e kësaj gjendjeje, pa pasur nevojë të fusnin një gjilpërë ose një teleskop (fetoskop) në barkun e nënës.
Megjithatë, përpara se kjo procedurë të ofrohet gjerësisht, nevojiten studime më të mëdha me më shumë gra shtatzëna për të vërtetuar se ajo është një trajtim efektiv.
Brioney tha se vajzat e saj janë “binjaket e mia mrekulli”.
“Ishim në një situatë shumë të rëndë dhe këtë nuk e harroj kurrë,” tha ajo. “Gjithmonë më kujtohet se si mund të kishin shkuar gjërat. Çdo ditë vazhdoj të falënderoj fatin tim.”
TTTS prek rreth 10–15% të binjakëve identikë që ndajnë të njëjtën placentë rreth 300–400 shtatzëni çdo vit në Mbretërinë e Bashkuar.
Rrjedhja e pabalancuar e gjakut midis foshnjave shkakton grumbullim të tepërt të lëngut rreth foshnjës që merr më shumë gjak (recipientit), ndërsa foshnja që dhuron gjakun (donatori) mbetet me mungesë të rrezikshme të lëngut amniotik, duke rrezikuar shëndetin e të dyve.
Zakonisht, trajtimi përfshin futjen e një gjilpëre në mitër për të kulluar një pjesë të lëngut ose për të mbyllur enët e gjakut me anë të një lazeri.
Për Brioney, procedura ishte më e thjeshtë dhe zgjati rreth 20 minuta. Ajo qëndroi shtrirë ndërsa një pajisje e projektuar posaçërisht dërgonte valë ultratingujsh me fuqi të lartë drejt enëve shumë të vogla të gjakut në placentë.
“Ishte shumë e shpejtë dhe pothuajse pa dhimbje,” tha ajo.
