Një shishe e vogël uiski në një avion do të bëhej pikënisja e një ideje që ndryshoi përgjithmonë mënyrën si funksionojnë hotelet luksoze.
Në vitin 1974, Robert Arnold, atëherë drejtues i sektorit të ushqimit dhe pijeve në Hilton Hong Kong, mendoi se e njëjta shishe 50 ml që i shërbehej një pasagjeri në avion mund të vendosej edhe në dhomën e një hoteli.
Ideja ishte e thjeshtë: Klienti të mos kishte nevojë të zbriste në bar apo të telefononte room service sa herë dëshironte një pije ose një ushqim të vogël.
Teknologjia për frigoriferët e vegjël ekzistonte tashmë. Që prej vitit 1963, kompania gjermane Siegas kishte zhvilluar frigoriferë të vegjël dhe pothuajse pa zhurmë, të përshtatshëm për dhomat e hoteleve.
Arnold vendosi t’i mbushte ata jo vetëm me ujë, por edhe me pije freskuese, arra, çokollata dhe shishe të vogla alkooli. Eksperimenti nisi në Hilton Hong Kong dhe më pas u shtri në rreth 800 dhomat e hotelit.
Në fillim sistemi funksiononte kryesisht mbi bazën e besimit: Klientët deklaronin në check-out produktet që kishin konsumuar. Më vonë, stafi nisi të kontrollonte çdo ditë përmbajtjen e frigoriferëve dhe produktet e marra i shtoheshin automatikisht faturës.
Rezultati ishte mbresëlënës. Sipas të dhënave të publikuara për eksperimentin, përfitueshmëria e përgjithshme e Hilton Hong Kong u rrit me rreth 5%.
Fillimisht konkurrentët dyshonin nëse klientët do të paguanin shumëfishin e çmimit normal për një shishe ujë apo një pije.
Por suksesi tregoi se minibari nuk shiste thjesht produkte. Ai shiste kohë, komoditet dhe privatësi. Një klient mund të pinte një uiski në orën dy të mëngjesit apo të hante një çokollatë pa telefonuar askënd dhe pa dalë nga dhoma.
Pikërisht kjo ndjenjë kontrolli dhe privatësie e bëri minibar-in një nga shërbimet më fitimprurëse të industrisë hoteliere për dekada.
Marzhet e fitimit ishin të larta, pasi uji, pijet freskuese dhe sidomos alkooli shiteshin disa herë më shtrenjtë sesa jashtë hotelit.
Në hotelet e mëdha, të ardhurat nga minibarët mund të arrinin në qindra mijëra euro apo dollarë në vit.
Sot roli i minibarit është dobësuar për shkak të aplikacioneve të delivery-t, dyqaneve pranë recepsionit dhe ujit falas që ofrojnë shumë hotele.
Megjithatë, në segmentin luksoz ai vazhdon të mbetet simbol i komoditetit dhe lirisë së klientit.
Robert Arnold, i cili më pas zhvilloi një karrierë të gjatë në kompani si Hilton, InterContinental, Oberoi International dhe The Leading Hotels of the World, mbetet njeriu që kuptoi herët se ndonjëherë luksi më i madh është thjesht të mos kesh nevojë të dalësh nga dhoma.
