Mynihu ka ndërtuar një nga modelet më interesante në Europë për mbrojtjen e ujit të pijshëm, duke paguar fermerët që të kalojnë në bujqësi organike në vend që të investojë në impiante të kushtueshme filtrimi.
Programi nisi në vitin 1992, pasi në burimet e ujit nga lugina Mangfall po rriteshin nivelet e nitrateve dhe po shfaqeshin gjurmë pesticidesh.
Në vend të trajtimit të ujit pasi ai ndotej, kompania publike Stadtwerke München vendosi të financonte fermerët për të ndryshuar mënyrën e prodhimit.
Skema mbulonte një pjesë të kostove të kalimit në bujqësi organike, humbjet e përkohshme të të ardhurave dhe certifikimin.
Kostoja e programit është vlerësuar në rreth 0.5 cent euro për metër kub ujë, ndërsa alternativat e trajtimit do të kushtonin shumëfish më tepër.
Vlerësimet e cituara për Mynihun e vendosin koston e një sistemi filtrimi rreth 0.23 euro/m³, duke e bërë parandalimin afërsisht 46 herë më të lirë.
Me kalimin e viteve, rreth 185 ferma janë konvertuar në bujqësi organike në zonën ujëmbledhëse.
Sipërfaqja e kultivuar sipas këtyre standardeve arrin sot në mijëra hektarë, duke krijuar një nga zonat më të mëdha të bujqësisë organike në Gjermani.
Rezultati është reflektuar edhe te cilësia e ujit, me ulje të fortë të nitrateve dhe pesticideve në burimet që furnizojnë qytetin.
Rasti i Mynihut është studiuar edhe në revistën shkencore Ecological Economics si model ku marrëveshjet me fermerët kanë ndihmuar në zgjidhjen e problemeve të cilësisë së ujit.
Shembulli tregon se, në disa raste, parandalimi i ndotjes në burim mund të jetë shumë më ekonomik sesa pastrimi i ujit pasi ndotja ka ndodhur.
Në praktikë, Mynihu zgjodhi të investonte te toka dhe fermerët dhe jo te filtrat, duke kursyer para dhe duke ruajtur në të njëjtën kohë cilësinë e ujit të pijshëm. /skyweb.al
