Në një diskutim të publikuar nga The Wall Street Journal, lexuesit kanë ndarë mendimet e tyre mbi arsyet që po çojnë në këtë ndryshim shoqëror, duke debatuar nëse fenomeni lidhet me ndikimin e rrjeteve sociale, rolin e terapistëve apo përvojat e vështira brenda familjes.
Një nga komentet vjen nga një psikiatër 70-vjeçar, i cili thotë se gjatë karrierës së tij ka trajtuar qindra pacientë që kanë përjetuar abuzim ose neglizhencë të rëndë gjatë fëmijërisë dhe që, sipas tij, kanë pasur arsye të forta për t’u larguar nga prindërit.
Sipas tij, ndërprerja e marrëdhënieve familjare nuk duhet parë si një fenomen me shkaqe të njëjta për të gjithë. Ai thekson se ka takuar shumë më tepër të rritur që, pavarësisht abuzimit të rëndë në fëmijëri, vazhdojnë të qëndrojnë pranë prindërve që i kanë lënduar, për shkak të asaj që njihet si lidhje traumatike (trauma bond).
Psikiatri argumenton gjithashtu se arsyet e largimit nga prindërit mund të ndryshojnë ndjeshëm sipas vendit ku jetojnë njerëzit dhe statusit të tyre socio-ekonomik. Sipas tij, disa ndërprerje të marrëdhënieve mund të jenë të pajustifikuara, ndërsa të tjera janë pasojë e drejtpërdrejtë e abuzimit ose neglizhencës.
Ai ngre gjithashtu shqetësimin se disa terapistë, me synimin për të ndihmuar pacientët, mund të ndikojnë pa dashje në vendimet për t’u larguar nga familja, edhe në rastet kur një shkëputje e tillë mund të mos jetë e nevojshme.
Debati nxjerr në pah kompleksitetin e marrëdhënieve mes prindërve dhe fëmijëve të rritur, ku përvojat e fëmijërisë, shëndeti emocional dhe pritshmëritë shoqërore mund të ndikojnë në vendimin për të ruajtur ose ndërprerë kontaktet familjare.
Një nga mesazhet që shoqëron diskutimin është: “Falni, por mos lejoni që të tjerët të abuzojnë me ju.” Ai përmbledh dilemën me të cilën përballen shumë njerëz: si të ruajnë lidhjet familjare pa cenuar mirëqenien dhe kufijtë e tyre personalë. /skyweb.al
