Shqipëria po kthehet gjithnjë e më shumë në një nga destinacionet më tërheqëse dhe autentike të Evropës. Në një artikull të botuar në “NewsBreak”, gazetarja Annemarije De Boer e përshkruan vendin si një perlë të pazbuluar të Ballkanit, ku historia, kultura dhe mikpritja bashkohen në një përvojë unike. Ajo fton udhëtarët të shëtisin nëpër rrugët me kalldrëm të Beratit dhe të magjepsen nga qyteti i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, i njohur si “qyteti i një mbi një dritareve”. I shtrirë poshtë kodrave me pamje madhështore, Berati ruan shkëlqimin e epokës osmane dhe ofron një ndjesi kohe të ndalur, ku çdo rrugicë rrëfen një histori shekullore.
Sipas të dhënave të fundit, rreth 8,34 milionë vizitorë kanë eksploruar Shqipërinë deri në gusht të vitit 2025, por ndryshe nga Venediku apo Dubrovniku, kjo rritje e interesit nuk është shndërruar në turma të mëdha. Vendi mbetet ende i qetë dhe i ruajtur, duke u ofruar vizitorëve një përvojë të vërtetë dhe autentike. Gjirokastra, një tjetër pasuri e UNESCO-s, mbikëqyr luginat e mjegullta me arkitekturën e saj prej guri, ku jehona e hapave në rrugicat e ngushta të çon pas në kohë, në mesjetën e hershme.
Nga malet e ashpra në veri deri te bregdeti i ngrohtë mesdhetar, Shqipëria ofron kontraste të mahnitshme. Bjeshkët e Nemuna rivalizojnë destinacionet alpine evropiane, por pa turmat dhe pa sistemet e mbingarkuara të rezervimeve. Udhëtarët që ndjekin rrugën nga Valbona në Theth gjejnë lugina të thella dhe të paprekura, ku mikpritja e vendasve është po aq e pasur sa peizazhi përreth. Në bujtinat malore, darkat me mish qengji të gatuar ngadalë dhe produkte të freskëta vendase bëjnë çdo qëndrim të paharrueshëm.
Në jug, ujërat e kristalta të Rivierës Shqiptare përplasen me shkëmbinjtë dhe fshatrat bregdetarë si Ksamil dhe Himara, ku një darkë me prodhime të freskëta deti rrallëherë kushton më shumë se 20 dollarë për person. Kuzhina shqiptare, e pasur me ndikime osmane, ballkanike dhe mesdhetare, ofron shije të veçanta që gjenden vetëm këtu. Byreku, tava e kosit me mish qengji dhe verërat vendase nga rajonet e Kallmetit dhe Debinës janë vetëm disa prej specialiteteve që mishërojnë shpirtin e kuzhinës tradicionale shqiptare. Në akomodimet tradicionale, mysafirët mirëpriten me bukë të pjekur në shtëpi, djathë, vaj ulliri dhe perime nga kopshti, duke përjetuar mikpritjen e vërtetë shqiptare.
Në vitet e fundit, investimet në infrastrukturë, të mbështetura nga Bashkimi Evropian, kanë përmirësuar ndjeshëm rrugët dhe aeroportet, duke ruajtur njëkohësisht karakterin origjinal të vendit. Sipas Bankës Botërore, turizmi i trashëgimisë po krijon vende pune dhe po rigjallëron veçanërisht Shqipërinë jugore, duke nxitur zhvillim të qëndrueshëm dhe respekt ndaj trashëgimisë kulturore. Shqipëria tashmë është bërë një destinacion i arritshëm për udhëtime të rehatshme, por mjaftueshëm i pazbuluar për të ruajtur ndjesinë e autenticitetit.
Ekspertët e turizmit rekomandojnë që periudha më e mirë për të vizituar Shqipërinë është nga maji në qershor ose nga shtatori në tetor, kur moti është i ngrohtë, plazhet më pak të mbushura dhe zhvillohen festivale tradicionale që festojnë verën, artin dhe kulturën vendase. Për shumë udhëtarë, Shqipëria përfaqëson atë që besohej se ishte humbur në Evropën moderne: mundësinë për të zbuluar një vend të vërtetë, të paprekur dhe plot jetë.
Siç shkruan Annemarije De Boer, “dritarja për të përjetuar vendet e fundit të trashëgimisë pa turma në Evropë nuk do të qëndrojë e hapur përgjithmonë.” Shqipëria, thekson ajo, “ofron atë që udhëtarët kanë kërkuar gjithmonë, ndjesinë e zbulimit të vërtetë.” /Skyweb.al
