Zjarri që përfshiu zonën e ish-Uzinës Dinamo dhe goditi dhjetëra biznese nxori në pah jo vetëm pasojat ekonomike për tregtarët, por edhe një problem më të thellë: jo çdo pronë mund të sigurohet menjëherë dhe pa kushte.
Ekspertë të tregut të sigurimeve theksojnë se sigurimi nuk është akt bamirësie, por një mekanizëm i menaxhimit të riskut. Kompanitë e sigurimit paguajnë dëme kur rreziku është i shpërndarë dhe i kontrolluar, jo kur ai është i përqendruar dhe me probabilitet të lartë humbjeje totale.
Në rastin e tregut të përfshirë nga flakët, sipas specialistëve, ekzistonin disa faktorë me risk të lartë. Dyqanet ishin të vendosura ngjitur me njëra tjetrën, pa ndarje rezistente ndaj zjarrit, çka do të thotë se një vatër e vetme mund të përfshinte të gjithë kompleksin. Mallrat e magazinuara, kryesisht tekstile dhe materiale sintetike, përbëjnë ngarkesë të lartë zjarri, sidomos kur ruhen në mënyrë të dendur dhe pa izolim të përhapjes.
Po ashtu, mungonin sisteme bazë mbrojtjeje si sprinklera automatike, alarm zjarri i certifikuar, depozitë uji dhe pompa presioni për ndërhyrje të menjëhershme. Instalimet elektrike të improvizuara dhe përdorimi i pajisjeve ngrohëse me rezistencë shtonin më tej rrezikun e ndezjes. Hapësirat e ngushta dhe mungesa e aksesit të lehtë e vështirësonin ndërhyrjen e shërbimit zjarrfikës dhe evakuimin.
Kur të gjithë këta faktorë kombinohen, probabiliteti i humbjes totale rritet ndjeshëm. Në sigurime zbatohet parimi që rreziku duhet të jetë i paparashikueshëm dhe i shpërndarë. Në këtë rast, ai ishte i përqendruar dhe me potencial katastrofik.
Burime nga industria theksojnë se edhe risiguruesit ndërkombëtarë hezitojnë të marrin përsipër ekspozime të tilla pa masa të forta mbrojtëse. Nëse një treg i tillë do të sigurohej në kushtet ekzistuese, primi do të ishte shumë i lartë, shpesh i papërballueshëm për bizneset dhe me ndikim të madh edhe në stabilitetin financiar të vetë siguruesit.
Sipas ekspertëve, siguruesit nuk refuzojnë bizneset si kategori, por riskun e pakontrolluar. Ajo që shpesh refuzohet është sigurimi i menjëhershëm në mungesë të standardeve minimale, jo koncepti i sigurimit në vetvete.
Për të mundësuar mbrojtje financiare për tregje të tilla, kërkohen investime konkrete në ndarje rezistente ndaj zjarrit dhe parcelizim të sigurt të ambienteve, instalim të sistemeve të certifikuara të alarmit dhe sprinklereve, krijim të depozitave të ujit me pompa presioni, kontroll dhe certifikim të instalimeve elektrike, si dhe zbatim të standardeve urbane të sigurisë për hapësirat kolektive tregtare.
Po aq i rëndësishëm është edhe hartimi i planeve të qarta ndërhyrjeje dhe garantimi i infrastrukturës së përshtatshme për aksesin e zjarrfikësve, pasi në disa zona urbanizimi i pakontrolluar e bën ndërhyrjen të vështirë. /Përshtatur nga Sigurime.Online
