Një nga historitë më të pazakonta që lidhen me Lyndon B. Johnson dhe avionin presidencial Air Force One tregon se si ekuipazhi i avionit arriti të “zgjidhte” problemet e vazhdueshme të presidentit amerikan me temperaturën në kabinë përmes një termostati fals.
Historia konsiderohet sot si një nga shembujt më të njohur të asaj që psikologët e quajnë “butoni placebo”, pra një mekanizëm që krijon ndjesinë e kontrollit pa pasur realisht funksion teknik.
Johnson njihej për personalitetin e tij dominues dhe kërkesat e vazhdueshme ndaj stafit. Gjatë fluturimeve me Air Force One, ai ankohej vazhdimisht për temperaturën në kabinë, duke kërkuar herë ngrohje e herë ftohje brenda pak minutash.
Sipas rrëfimeve që janë bërë pjesë e historisë së avionit presidencial amerikan, ekuipazhi dhe inxhinierët e fluturimit e kishin pothuajse të pamundur të kënaqnin kërkesat e presidentit pa krijuar pakënaqësi tek pjesa tjetër e pasagjerëve.
Për të shmangur tensionet e vazhdueshme, stafi i Air Force One, në atë kohë një Boeing VC-137C, vendosi të instalonte një termostat fals në kabinën private të presidentit.
Pajisja nuk ishte e lidhur me sistemin real të kontrollit të klimës së avionit, por ekuipazhi i shpjegoi Johnsonit se bëhej fjalë për një sistem të ri dhe shumë të ndjeshëm, që i jepte atij kontroll të drejtpërdrejtë mbi temperaturën.
Sipas historisë, sa herë presidenti ndiente vapë apo ftohtë, ai shkonte tek termostati, rrotullonte komandën dhe largohej i kënaqur, duke besuar se kishte ndryshuar klimën në avion.
Në praktikë, ekuipazhi nuk kishte më nevojë të ndryshonte temperaturën reale në kabinë, pasi vetë bindja se kishte kontroll mbi situatën ndikonte në perceptimin psikologjik të presidentit.
Historia është kthyer ndër vite në një nga rastet më të njohura që ilustron efektin placebo, por edhe mënyrën sesi stafi i Air Force One menaxhonte karakterin e fortë të Lyndon B. Johnson gjatë presidencës së tij. /skyweb.al
