Duke ndriçuar në errësirën e natës, në mes të një kodre në Japoni, laboratori eksperimental “Ku-An”, i ngjashëm me një serë, furnizohet me energji elektrike të prodhuar nga 1.500 kuti druri të mbushura me tokë dhe kompost.
Projektuesi Satoshi Nakagawa ka përballuar prej kohësh skepticizmin, por ai beson se teknologjia që furnizon me energji 800 llamba LED mund të luajë një rol në zgjidhjen e sfidave energjetike të njerëzimit. Edhe nëse nuk arrin ta bëjë këtë në shkallë të gjerë, të paktën krijon një pamje të bukur dhe i shtyn njerëzit të mendojnë.
“Ndërsa popullsia botërore po i afrohet 10 miliardë banorëve, çështjet e energjisë do të bëhen po aq të rëndësishme sa ato të ushqimit,” thotë Nakagawa, drejtor ekzekutiv i kompanisë së dizajnit Tripod Design.
“Edhe nëse është vetëm një kontribut i vogël, unë dua që njerëzit të jenë në gjendje të prodhojnë vetë energjinë elektrike duke përdorur tokën që kanë përreth,” tha projektuesi dhe inxhinieri japonez 72-vjeçar për agjencinë AFP.
Ai thotë se ka zhvilluar një teknologji të quajtur “mbledhja e mikroenergjinë (Micropower Collection – MPC)”, një metodë për të përftuar sasi shumë të vogla të rrymës elektrike nga materiale të ndryshme, që nga vera e deri te buka franceze.
Sistemi i tij përdor të njëjtin parim si grumbulli voltaik, bateria e parë në botë që prodhonte rrymë elektrike të vazhdueshme, e shpikur në vitin 1799 nga Alessandro Volta.
Ky proces konsiston në futjen e elektrodave të bëra nga materiale si zinku dhe bakri në substanca që përmbajnë lagështi ose jone. Reagimi mes tyre prodhon rryma elektrike të vogla, por të qëndrueshme, të cilat më pas mblidhen dhe përdoren.
Pranë laboratorit me mure xhami “Ku-An”, të ngritur në qytetin e largët Hitachi-ota, ndodhet edhe laboratori “Lu-An”, i hapur vitin e kaluar.
Ai përdor më shumë se 2.000 cilindra plastikë të mbushur me tokë dhe kompost për të prodhuar 100 vat energji, të mjaftueshme për të vënë në punë një tenxhere elektrike për gatimin e orizit dhe pajisje të tjera shtëpiake.
Nakagawa thotë se kjo teknologji mund të përdoret në vende pa furnizim me energji elektrike, përfshirë zonat e goditura nga fatkeqësitë natyrore.
Ajo mund të sigurojë gjithashtu energji të mjaftueshme për pajisje që konsumojnë pak energji, si sensorët për zbulimin e dëmtimeve nga dëmtuesit në tokat bujqësore, monitorimin e daljes së lumenjve nga shtrati, paralajmërimin për rrëshqitje dheu ose edhe për sisteme alarmi kundër vjedhjeve.
Sipas Nakagawas, pasi instalohet, kjo teknologji nuk prodhon dioksid karboni (CO₂) dhe, ndryshe nga burimet e tjera të rinovueshme si energjia diellore apo ajo e erës, nuk varet nga kushtet e motit.
