Hepatiti B është një infeksion i mëlçisë i shkaktuar nga një virus. Pas një infeksioni akut me hepatit B, shumë të rritur e pastrojnë vetë virusin nga trupi. Por infeksioni akut mund të çojë në hepatit B kronik, i cili lidhet me rritje të rrezikut për kancer të mëlçisë, dështim të organeve dhe cirrozë, pra mbresëzim të mëlçisë. Personat me hepatit B kronik kanë 70–85% më shumë gjasa të vdesin herët.
Gjatë mbledhjes së ACIP të enjten, Dr. Sandra Fryhofer, përfaqësuese e Shoqatës Amerikane të Mjekësisë, tha se gjatë studimeve ka punuar në një repart të hepatitit B.
“Ata ishin pacientët më të sëmurë që kisha parë ndonjëherë,” tha ajo. “Kam trajtuar pacientë me sëmundje të mëlçisë nga hepatiti B, cirrozë nga hepatiti B, kancer të mëlçisë nga hepatiti B dhe vdekje nga hepatiti B.”
Foshnjat dhe fëmijët e vegjël të infektuar me hepatit B kanë shumë më tepër gjasa të zhvillojnë sëmundje kronike: rreth 90% e foshnjave dhe 30% e fëmijëve 1 deri në 5 vjeç.
Si përhapet hepatiti B?
Virusi i hepatitit B është jashtëzakonisht ngjitës. Ai transmetohet kur gjaku, sperma ose ndonjë tjetër lëng trupor nga një person i infektuar hyn në trupin e një personi të pa infektuar.
Disa gjendje mjekësore, zakone apo faktorë të tjerë, përfshirë përdorimin e drogave me injeksion dhe aktivitetin seksual, rrisin rrezikun e marrjes së infeksionit, por kushdo mund të infektohet.
Virusi mund të transmetohet gjithashtu nga një nënë e infektuar te foshnja e saj gjatë lindjes, qoftë me lindje natyrale apo me operacion.
Sa i zakonshëm është hepatiti B?
Shumë njerëz me hepatit B nuk shfaqin simptoma dhe mbi gjysma mund të mos jenë të vetëdijshëm për infeksionin e tyre.
Sipas të dhënave të fundit të CDC, në vitin 2023 u raportuan rreth 2,200 raste të reja akute, por vlerësimet sugjerojnë se numri real ishte mbi gjashtë herë më i lartë, rreth 14,400 raste.
Në nivel global, Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) vlerëson se 254 milionë njerëz jetojnë me hepatit B kronik, me rreth 1.2 milionë infeksione të reja çdo vit.
A mund të trajtohet hepatiti B?
Për hepatitin B akut nuk ka trajtim specifik, por disa ilaçe përdoren për formën kronike.
Trajtimi i hepatitit B kronik mund të jetë i përjetshëm, sepse sëmundja nuk shërohet plotësisht.
Si mund të parandalohet hepatiti B?
Mënyra më e mirë për ta parandaluar është vaksinimi. Vaksinat janë shumë efektive për mbrojtjen e foshnjave dhe ofrojnë mbrojtje afatgjatë në moshë të rritur. Shumica e të rriturve me hepatit B janë infektuar në foshnjëri ose në fëmijërinë e hershme, kur sistemi imunitar nuk është plotësisht i zhvilluar.
Aktualisht, CDC rekomandon që të gjitha foshnjat të vaksinohen që në lindje, para se të largohen nga spitali.
Foshnjat marrin zakonisht një seri prej tre dozash të vaksinës së hepatitit B, dhe sipas një rishikimi shkencor nga Vaccine Integrity Project, 95% e foshnjave të shëndetshme zhvillojnë mbrojtje të mjaftueshme pas dozës së tretë.
Vaksinimi ka treguar gjithashtu se ul rrezikun e infeksionit në foshnjat e lindura nga nëna të infektuara me hepatit B me gati 70%.
Mbi 90% e njerëzve që kanë marrë serinë primare të vaksinës kanë ende mbrojtje edhe 30 vjet më vonë, sipas CDC.
Vaksinimi universal i foshnjave kundër hepatitit B u rekomandua për herë të parë në vitin 1991 dhe kjo strategji ka ulur numrin e infeksioneve te fëmijët nga rreth 18,000 raste në vit — në rreth 20 raste në vit sot.
Megjithatë, aktivistët kundër vaksinimit, përfshirë Sekretarin e HHS Robert F. Kennedy Jr., kanë vënë në dyshim nevojën dhe sigurinë e vaksinës, pavarësisht dekadave të tëra provash shkencore.
Gratë zakonisht testohen për hepatit B në tremujorin e parë të shtatzënisë, por një infeksion i marrë pas testimit mund të mos kapet. Testimi i nënës gjithashtu nuk i mbron foshnjat nga kontaktet me anëtarë të tjerë të infektuar të familjes ose kujdestarë.
“E kemi vërtetuar me të dhënat e paraqitura sot se zbulimi i nënave pozitive për hepatit B nuk është 100%, ndaj kemi një boshllëk që duhet të përmirësohet,” tha Fryhofer në takimin e ACIP.
“Ne kemi detyrimin të mbrojmë këto foshnja, dhe jam veçanërisht e shqetësuar për transmetimin pas lindjes.”
Ekspertët e sëmundjeve infektive thonë se vaksinimi universal i foshnjave krijon një rrjet sigurie për rastet kur testimi i nënës dështon.
“Kur këto foshnja lindin, nga momenti i lindjes deri në momentin kur mund të vonojmë dozën e hepatitit B, ne nuk e dimë kush do t’i kujdeset për to,” tha Fryhofer. “A do të testojmë çdo person që prek foshnjën? Kjo është e pamundur.”
A është e sigurt vaksina e hepatitit B?
Rishikimi shkencor i Vaccine Integrity Project ka gjetur se dhënia e vaksinës që në lindje është “vazhdimisht e sigurt”.
Janë raportuar vetëm reagime të lehta deri mesatare, si skuqje ose ënjtje në vendin e injektimit dhe temperaturë e lehtë, dhe nuk është gjetur asnjë rritje e rrezikut për efekte anësore serioze kërcënuese për jetën.
Dr. Anthony Fiore, mjek i sëmundjeve infektive dhe ish-zyrtar i CDC, e quajti vaksinën “jashtëzakonisht të sigurt”, e studiuar në mënyra të shumta para dhe pas miratimit.
Sistemet e SHBA për monitorimin e sigurisë së vaksinave “kanë hetuar me shumë kujdes shqetësime të mundshme për temperatura të larta apo për gjendje kronike.”
“Asnjëra prej tyre nuk është vërtetuar,” tha Fiore. “Nuk është gjetur asgjë me pasoja afatgjata, dhe sigurisht asgjë që të afrohet me rrezikun e një infeksioni kronik me hepatit B.” /skyweb.al
