Lëvizjet e syve mund të kenë një efekt të drejtpërdrejtë relaksues mbi qafën dhe sistemin nervor, jo në mënyrë metaforike, por anatomikisht. Sipas National Institutes of Health (NIH), sytë nuk funksionojnë të ndarë nga trupi. Ata janë të lidhur ngushtë me muskujt e qafës dhe me sistemin nervor autonom.
Nga pikëpamja neuroanatomike, muskujt e syve ndajnë rrugë refleksesh me shtyllën kurrizore cervikale përmes refleksit vestibulo-okular dhe atij cerviko-okular. Kur sytë lëvizin, sinjalet nervore kalojnë nëpër trungun e trurit — një qendër kyçe që rregullon tonin muskulor, qëndrimin trupor dhe reagimet ndaj stresit.
Për këtë arsye, lëvizjet e ngadalta dhe të kontrolluara të syve mund të:
ulin tensionin e muskujve të qafës
përmirësojnë koordinimin midis kokës dhe qafës
reduktojnë stresin dhe ankthin e perceptuar
Kjo është arsyeja pse fizioterapistët dhe neurologët përdorin ushtrime okulomotore për trajtimin e dhimbjes së qafës, marramendjes dhe çrregullimeve të sistemit nervor.
Sistemi nervor nuk reagon vetëm ndaj frymëmarrjes dhe qëndrimit trupor — ai reagon edhe ndaj mënyrës se si shikojmë. Shumë persona me probleme të fokusimit ose çrregullime të shikimit vërejnë gjithashtu tension në qafë. Kjo nuk është rastësi, por pasojë e mënyrës se si truri koordinon lëvizjet e syve dhe qafës për të mbajtur shikimin të qëndrueshëm.
Kur sytë kanë vështirësi në fiksimin e saktë të një objekti, muskujt e qafës shpesh kontraktohen për të stabilizuar kokën dhe fushën vizuale. Ky mekanizëm quhet shkëputje cervikale e ndërmjetësuar neurologjikisht dhe vërehet shpesh te individët me dismetri okulare.
Dismetria okulare ndodh kur sytë e tejkalojnë objektivin gjatë fokusimit, duke krijuar lëvizje të pasakta dhe të parregullta. Kjo e bën të vështirë ruajtjen e një pamjeje të qartë dhe të qëndrueshme. Meqë sistemi vizual punon ngushtë me muskujt e qafës dhe pjesës së sipërme të trupit, çdo çrregullim në lëvizjen e syve mund të shkaktojë tendosje kompensuese, lodhje dhe madje marramendje.
Lidhja sy–qafë realizohet përmes refleksit cerviko-okular, i cili koordinon lëvizjet e syve dhe qafës për të stabilizuar shikimin. Kur sytë përpiqen të ruajnë fokusin, ky refleks aktivizon muskujt e qafës, duke çuar me kalimin e kohës në grumbullim tensioni në zonën cervikale.
Për më tepër, trungu i trurit përmban rrjete nervore që lidhin qendrat e lëvizjes së syve me neuronet motorike të qafës. Këto rrugë të përbashkëta nënkuptojnë se çdo mosfunksionim i muskujve të syrit mund të ndikojë drejtpërdrejt në tonin dhe aktivitetin e muskujve të qafës. /skyweb.al
