Mbrojtja e gjyqtarëve nuk mund të reduktohet vetëm në masa fizike, si shtimi i rojeve apo i pajisjeve të kontrollit nëpër gjykata.
Ai që vendos të kryejë një akt të dhunshëm do të gjejë gjithmonë mënyrën për ta bërë. Mbrojtja e vërtetë e një gjyqtari fillon me mbrojtjen e figurës së tij publike dhe të dinjitetit të funksionit që ai përfaqëson.
Nëse duam të dekurajojmë sulmet ndaj gjyqtarëve, duhet që, para së gjithash, aktorët politikë dhe publikë të ndalojnë personalizimin dhe denigrimin e figurës së magjistratit.
Kur gjyqtari apo prokurori bëhet objekt sulmi në deklarata politike apo në media, ai shndërrohet në shënjestër, jo vetëm morale, por edhe fizike.
Ne e dimë se fjala e politikës nuk vret, por duke anatemuar dhe personalizuar figurën e gjyqtarit, ata i bëjnë këta të fundit më të prekshëm, target të mundshëm për kriminelët.
Për të dekurajuar sulmet dhe vrasjet ndaj gjyqtarëve, duhet të rritet besimi i publikut te drejtësia.
Kjo është detyrë e institucioneve si KLGJ-ja, për të forcuar perceptimin e pavarësisë, ndershmërisë dhe paprekshmërisë së gjyqësorit. Vetëm duke rritur besimin e publikut te drejtësia mund të dekurajohen sulmet ndaj atyre që e përfaqësojnë.
Edhe më shqetësuese është mënyra si një pjesë e opinionit publik reagon në rrjetet sociale. Sot, nën lajmet për vrasjen e një gjyqtari, rreth 80 për qind e komenteve janë fyerje dhe shprehje urrejtjeje ndaj gjithë trupës gjyqësore. Ky është një sinjal alarmi serioz për shoqërinë.
Një drejtësi që përballet me bullizëm publik nuk mund të ushtrojë autoritetin që i duhet për të qenë e pavarur dhe e drejtë.
Gjyqtari është i shenjtë, sepse përfaqëson shtetin, ligjin dhe barazinë para tij. Kur bie respekti për të, bie edhe respekti për drejtësinë. Dhe pa drejtësi të respektuar, një shoqëri nuk mund të mbijetojë si shtet ligjor. /skyweb.al
