Dërgesat e emigrantëve janë një financues i rëndësishëm i konsumit në vend, por shumica e tyre vijnë në rrugë informale.
Të dhënat e fundit nga Anketa e Emigracionit tregojnë se 70% e dërgesave të parave drejt Shqipërisë realizohen jashtë kanaleve zyrtare financiare. Konkretisht, 43% e remitancave vijnë përmes miqve ose të afërmve që sjellin paratë fizikisht në Shqipëri, 15% përmes sjelljes personale të parave në dorë (cash) pas kthimit, ndërsa 12% kalojnë përmes ndërmjetësuesve informalë.
Vetëm 30% e dërgesave kryhen përmes kanaleve formale, ku 20% realizohen nga shërbimet bankare dhe 10% përmes operatorëve të transferimit të parave (OTP). Kjo strukturë nënvizon peshën ende të lartë të ekonomisë informale në remitanca dhe sfidat për formalizimin e plotë të flukseve financiare nga emigrantët.
Remitancat mbeten një burim jetësor mbështetjeje për shumë familje, duke përfaqësuar një pjesë të konsiderueshme të të ardhurave totale, madje edhe midis disa familjeve jo-migrante, duke theksuar shtrirjen e gjerë të rrjeteve të migracionit.
Pothuajse gjysma e emigrantëve transferojnë një pjesë të të ardhurave të tyre në Shqipëri përmes remitancave. Vendimi për të dërguar remitanca është i lidhur pozitivisht me suksesin e emigrantëve në gjenerimin e të ardhurave dhe kursimeve jashtë vendit.
Remitancat përbëjnë një burim të rëndësishëm ekonomik, por potenciali i tyre zhvillimor mbetet kryesisht i pashfrytëzuar për shkak të mbështetjes te kanalet informale të transferimit dhe përdorimit të përqendruar te konsumi.
Sipas anketës, rreth gjysma e familjeve të emigrantëve kanë marrë remitanca brenda 12 muajve para anketës. Për këto familje përfituese, transfertat nga jashtë përfaqësojnë 41 për qind të të ardhurave totale. Emigrantët meshkuj dhe ata më të moshuar kanë dukshëm më shumë gjasa të dërgojnë remitanca në vendlindje sesa migrantet femra dhe ata më të rinj, duke reflektuar norma më të larta punësimi dhe aftësi më të mëdha për të gjeneruar të ardhura.
Për më tepër, përdorimi i remitancave është i përqendruar kryesisht te konsumi bazë, ku 90 për qind e familjeve i përdorin këto fonde për ushqim dhe nevoja të përditshme, 36 për qind për shpenzime mjekësore dhe 30 për qind për arsim, ndërsa investimet prodhuese mbeten minimale (më pak se 2 për qind për zgjerim biznesi ose inpute bujqësore).
Edhe pse një pjesë e madhe e dërgesave të emigrantëve drejt Shqipërisë realizohet jashtë kanaleve zyrtare, Banka e Shqipërisë i përfshin këto flukse në treguesit zyrtarë të remitancave. Matja bëhet sipas standardeve të Fondit Monetar Ndërkombëtar dhe mbështetet në një kombinim burimesh. /Monitor
