Mbyllja e Ngushticës së Hormuzit po kthehet në një nga krizat më të mëdha energjetike globale, ndërsa përpjekjet për ta rihapur po konsiderohen gjithnjë e më shumë si një mision i pamundur.
Presidenti amerikan Donald Trump ka kërkuar nga aleatët që të marrin përgjegjësi për rihapjen e kalimit strategjik, përmes të cilit kalon rreth një e pesta e naftës botërore. Megjithatë, sipas vlerësimeve të ekspertëve dhe liderëve europianë, një ndërhyrje ushtarake për ta zhbllokuar atë është praktikisht e parealizueshme.
Arsyeja kryesore lidhet me avantazhin që ka Irani në terren. Edhe pse sulmet ajrore kanë goditur flotën detare iraniane, kërcënimi real vjen nga sistemi i mbrojtjes bregdetare, raketat tokë-det, dronët dhe minat detare, që e bëjnë çdo operacion jashtëzakonisht të rrezikshëm.
Në praktikë, kjo do të thotë se edhe nëse hapet një korridor i përkohshëm, siguria e anijeve nuk mund të garantohet. Për këtë arsye, kompanitë detare kanë ndaluar lëvizjet dhe nuk pritet të rikthehen pa një armëpushim të plotë dhe garanci ndërkombëtare.
Ndërkohë, inteligjenca amerikane paralajmëron se Irani nuk ka asnjë interes të heqë dorë nga kontrolli i ngushticës në afat të shkurtër, pasi e përdor atë si mjet presioni strategjik ndaj Perëndimit.
Në këtë situatë, po diskutohet gjithnjë e më shumë për alternativa jo-ushtarake. Një koalicion me mbi 40 vende po shqyrton masa si presioni diplomatik dhe sanksionet, ndërsa është hedhur edhe ideja e një misioni ndërkombëtar nën OKB për sigurimin e kalimit.
Megjithatë, edhe këto skenarë mbeten të pasigurt. Konflikti në rajon po përshkallëzohet, ndërsa sulmet dhe rreziqet për anijet tregtare vazhdojnë, duke mbajtur të bllokuar një nga arteriet më të rëndësishme të ekonomisë globale.
Në thelb, kriza e Hormuzit po tregon se kontrolli i këtij korridori nuk është thjesht çështje force ushtarake, por një lojë e ndërlikuar gjeopolitike, ku zgjidhja duket më shumë diplomatike sesa ushtarake./WSJ
