Ermal Qori
Prej kohësh, Partia Demokratike është vendosur në shenjestër nga mbarë opinioni publikë për (mos) ekzistencën e saj në jetën parlamentare, publike në shërbim të qytetarëve për të qendruar ballë për ballë mazhorancës për çdo lëvizje të saj.
Madje, shpesh kritikët thonë se kjo opozitë të vetmet ‘përballje’ që ka me mazhorancën, është kur lëshohet ndonjë tender si pa zhurmë.
E jo më larg se dje, në seancën parlamentare, mazhoranca, si të mos kishte ndryshuar asgjë zhvilloi një debat me dy deputetët e rinjë të forcave politike, Redi Muçi nga Lëvizja Bashkë dhe Erald Kapri nga Mundësia.
Madje, seancën e asaj të hene, pas një mungese të gjatë, figurat e reja e rikthyen politikën te arti i fjalës( gjë që kishte munguar), njëjtë siç prej kohësh ka munguar një opozitë dinjitoze, ajo e cila fatkeqësisht u pasqyrua edhe në zgjedhjet e fundit, njëjtë siç u pasqyrua edhe me protestën në Tiranë.
Pra, koha e tregoi se klasa tradicionale politike mund të shihet si modë e vjetër, dhe ndryshimi është kërkesë e domosdoshme, por deri sa metamorfoza të jetë e plotë, disa pyetje meritojnë përgjigje nga e vjetra opozitë;
– A janë zgjedhjet e ardhshme betaja e jetës për dyshen PD + PL dhe cili është skenari për të mos e humbur përfundimisht?
– Kujt dhe pse i intereson litargjia politike e këtyre forcave në rënie të lirë?
– Cilit formacion politik do t’ia ‘shesin’ elektoratin e tyre besnik dhe jo besnik?
A ka përgjegjësi opozita për arrogancën dhe ç’ekuilibrin e që ka mazhoranca sot duke mos e luftuar në kohë?
Duket se analiza që nuk erdhi kurrë nga blutë, do të kërkojë kohë, e deri sa kjo kohë të sjell përgjigje, të tjerë, ndoshta pa kurrfarë mëkati mbi shpinë po i japin dimension real politikës. Argumenta, përballje, debate, mesazhe dhe kundërshti.
A nuk duhen mbështetur ata që nuk e konsiderojnë dhe trajtojnë mandatin e deputetit si një mburojë apo shkallë për përfitime personale?
A keni parë ndonjë deputet me biçikletë në Tiranë, Përveç Redi Muçit nga Lëvizja Bashkë ( në Europë ndodh kudo) që të jetë thjeshtë dhe një me qytetarin?
Përceptimi mbi deputetllikun në vendin tonë është domosdo një makinë e shtrenjtë, xhama të zinjë, tip pa limite dhe njeriu që nuk trembet nga asgjë e askush, ai ka ndikim, ka para dhe është edhe garip.
Prandaj, evidentimi i rasteve të lartpërmendura kërkojnë mbështetje dhe përfaqësim më te gjerë, pasi rruga drejt Europës kërkonë politikanë dhe njerëz me vizion dhe ide që na nderojnë jo të kemi turp t’i përmendim emrin.
