Ish-kapitenja Emma Henderson, e cila ka mbi 30 vjet përvojë në aviacion dhe rreth 8,500 orë fluturimi, shpjegon pse ngritja konsiderohet faza më kritike e një fluturimi dhe si përgatiten pilotët për situatat më të rrezikshme.
Henderson, e cila sot punon si konsulente dhe folëse publike, tregon se momenti më kritik mund të jetë dështimi i një motori pikërisht kur avioni arrin shpejtësinë vendimtare për ngritje.
Në këtë pikë, avioni nuk mund të ndalet më në pistë dhe pilotët duhet të vazhdojnë ngritjen, duke përdorur vetëm motorin që funksionon.
Për këtë skenar, pilotët stërviten rregullisht në simulatorë fluturimi. Çdo gjashtë muaj, ata kalojnë tre ditë duke praktikuar situata emergjente, në mënyrë që të dinë si të reagojnë pa panik. Henderson thekson se një situatë e tillë nuk i ka ndodhur asnjëherë gjatë fluturimeve të saj reale, por vetëm gjatë simulimeve.
Ajo shpjegon gjithashtu se avionët kontrollohen rregullisht nga teknikët gjatë natës, ndërsa pilotët kryejnë inspektime vizuale përpara çdo fluturimi.
Sipas Henderson, turbulencat dhe zhurmat e pazakonta shpesh shkaktojnë frikë te pasagjerët, kryesisht sepse ata nuk janë të familjarizuar me mënyrën se si funksionon një avion. Megjithatë, ajo thekson se udhëtimi me avion është dukshëm më i sigurt se udhëtimi me makinë.
Sa i përket shkaqeve të aksidenteve ajrore, ajo përmend gabimet njerëzore, ndërhyrjet e qëllimshme dhe defektet teknike.
Si një nga rastet më tragjike të ndërhyrjes së qëllimshme, Henderson përmend rrëzimin e avionit Germanwings, fluturimi 4U9525, në vitin 2015, ku humbën jetën 150 persona.
Hetimi i Agjencisë Franceze të Hetimit të Aksidenteve Ajrore (BEA) zbuloi se bashkëpiloti, i cili ndodhej i vetëm në kabinë, ndryshoi lartësinë e paracaktuar të avionit nga 38,000 këmbë në 100 këmbë, duke shkaktuar rrëzimin.
Pas kësaj tragjedie, u forcuan masat e sigurisë në aviacion, përfshirë vlerësimet psikiatrike për pilotët dhe procedurat që synojnë të parandalojnë izolimin e një piloti tjetër jashtë kabinës. /skyweb al
