Strategjia e mbrojtjes së Tajvanit ka qenë për vite me radhë e ndërtuar mbi një ide: nëse arrin të rezistojë për një muaj ndaj një sulmi nga Kina, atëherë komuniteti ndërkombëtar do të ndërhyjë. Por me pasiguritë në rritje për ndërhyrjen e SHBA, qeveria tajvaneze po rishikon planet e saj.
Politika e paqartësisë së SHBA, që as premton dhe as mohon ndihmën ushtarake ndaj Tajvanit, ka mbajtur balancën në rajon. Por qëndrimet e Donald Trump, sidomos për Ukrainën, kanë shtuar frikën se edhe Tajvani mund të lihet vetëm. Trump ka shprehur hapur skepticizëm për aftësinë e ishullit për të mbijetuar në një konflikt me Kinën.
Lufta në Ukrainë ka dëshmuar se pushtimet nuk zgjasin vetëm disa javë. Tajvani dhe aleatët po përgatiten për skenarë të zgjatur, si bllokada detare dhe krizë energjetike. Në një forum në Berlin, përfaqësues tajvanezë pranuan se ishulli duhet të tregojë që është në gjendje të rezistojë gjatë, që bota të ketë kohë të reagojë.
Shqetësim mbetet edhe varësia nga kompania TSMC, që prodhon mbi 90 për qind të çipave më të avancuar në botë. Edhe një bllokadë pa luftime do mjaftonte për të ndalur prodhimin e saj, duke ndikuar zinxhirin global të teknologjisë.
Ndryshe nga e kaluara, qeveria e re në Taipei po flet hapur për përgatitje civile. Presidenti Lai Ching-te po promovon ruajtjen e rezervave të ushqimeve, ilaçeve dhe energjisë, si dhe trajnime gjithëpërfshirëse për popullsinë. Ai shpreson të rrisë vetëdijen dhe të bindë partnerët ndërkombëtarë për seriozitetin e Tajvanit.
Disa zëra e ngrejnë pyetjen e vështirë: a duhet Tajvani të përgatitet për rezistencë edhe pas një pushtimi, duke u bërë i paqeverisshëm? Disa e quajnë këtë të rrezikshme, por të tjerë thonë se mësimi më i madh nga Ukraina është se mbijetesa është një betejë e gjatë dhe e vështirë. /Marrë me shkurtime nga The Economist
