Katër astronautët në misionin Artemis II kanë lënë tashmë orbitën e Tokës, pasi anija e tyre Orion spacecraft ndezi motorin kryesor për një shtytje përfundimtare drejt Hënës.
Djegia e motorit, që zgjati pesë minuta e 50 sekonda dhe njihet si “injektimi translunar” (TLI), shkoi “pa asnjë problem”, tha Dr. Lori Glaze nga NASA.
Nga kapsula Orion, astronauti kanadez Jeremy Hansen tha se ekuipazhi po ndihej “shumë mirë këtu lart, në rrugën tonë drejt Hënës”.
Misioni Artemis II tani është në një trajektore rrethore që do ta çojë ekuipazhin rreth anës së largët të Hënës dhe më pas përsëri në Tokë. Është hera e parë që nga viti 1972 që njerëzit udhëtojnë jashtë orbitës së Tokës.
Në transmetimin live nga Orion, Toka po zvogëlohet ngadalë, ndërsa kapsula largohet gjithnjë e më shumë në hapësirë.
Hansen, i cili është jo-amerikani i parë që udhëton drejt Hënës, i tha kontrollit të misionit se ekuipazhi “ndjeu fuqishëm përkushtimin” e të gjithë atyre që kanë punuar për këtë mision.
“Humaniteti ka treguar edhe një herë se çfarë është i aftë të bëjë,” tha ai. “Janë shpresat tuaja për të ardhmen që na çojnë përpara në këtë udhëtim rreth Hënës.”
Pasi kaloi rreth një ditë në një orbitë të zgjatur të Tokës, sistemet e motorëve, navigimit dhe mbështetjes së jetës së Orionit u kontrolluan ndërsa kapsula rrotullohej rreth planetit. Më në fund u dha miratimi përfundimtar dhe filloi djegia e motorit, hapi i fundit i madh drejt Hënës.
Pas sediljeve të ekuipazhit, moduli i shërbimit ndezi motorin e tij të vetëm kryesor, duke shtuar mijëra kilometra në orë në shpejtësinë e Orionit. Kjo shtytje e vendosi anijen në një udhëtim që pritet ta çojë ekuipazhin më larg nga Toka se kurrë më parë, mbi 7,600 km përtej Hënës, përpara se graviteti ta kthejë përsëri.
NASA vlerëson se ky mision mund të thyejë rekordin e vendosur nga Apollo 13 në vitin 1970, në varësi të trajektores së saktë.
Në videokonferencën e parë publike pas nisjes, komandanti Reid Wiseman tha se pamja ishte “spektakolare”.
“Mund të shohësh gjithë globin nga poli në pol… ishte momenti më i jashtëzakonshëm dhe na la të katërve pa fjalë,” tha ai.
Megjithatë, TLI nuk është një pikë pa kthim, edhe pas kësaj shtytjeje, kontrollorët mund ta rikthejnë anijen në Tokë nëse ndodh ndonjë emergjencë.
Në 36 orët e para pas TLI-së, kthimi i menjëhershëm është mënyra më e shpejtë për t’u kthyer. Pas kësaj periudhe, shpesh është më e thjeshtë të vazhdohet rruga rreth Hënës dhe të rikthehen natyrshëm në Tokë.
Menaxheri i programit Orion, Howard Hu, tha para nisjes se janë bërë “qindra mijëra simulime” për të siguruar kthimin e sigurt të ekuipazhit.
Pas djegies së suksesshme, ai u shpreh i entuziazmuar: “Çfarë ditësh të mrekullueshme!”
Ndërsa Orion hyn më thellë në hapësirë, pamjet nga dritaret do të bëhen gjithnjë e më frymëzuese: Toka do të duket si një sferë e vogël blu e bardhë, ndërsa Hëna do të zmadhohet në një botë të mbuluar me kratere.
Astronautët thanë se kanë qenë “të ngjitur pas dritares”, duke vëzhguar ndryshimet.
Rreth ditës së gjashtë të misionit, ekuipazhi do të përjetojë edhe një eklips total diellor, kur Hëna do të mbulojë plotësisht Diellin, duke zbuluar kurorën e tij të ndritshme, me Tokën që do të duket në një anë. Ky term teknik, TLI, është një nga shumë fjalët e reja të misioneve hapësinore që publiku po mëson. Shpresohet që ai të mbahet mend si shtytja e madhe që e afroi njerëzimin edhe një hap më pranë rikthimit në sipërfaqen e Hënës.
Marrë nga BBC
