Ekspozimi ndaj sheqerit gjatë 1,000 ditëve të para të jetës, nga ngjizja deri rreth moshës dy vjeç e gjysmë, mund të lërë gjurmë afatgjata në shëndetin mendor, duke rritur gjasat për shfaqjen e ankthit shumë vite më vonë, sipas një studimi të ri.
Kufizimi i sheqerit gjatë fëmijërisë së hershme u shoqërua me ndryshime në preferencat për ushqimet e ëmbla, në rezultatet psikiatrike dhe të shëndetit mendor, si dhe me ndryshime strukturore në tru.
“Njohja e ndikimit të plotë që sheqeri mund të ketë në shëndetin tonë fizik dhe mendor gjatë gjithë jetës mund të ndihmojë në hartimin e politikave të shëndetit publik dhe në ndryshimin e mënyrës së ushqyerjes”, tha Hana Navratilova, autorja kryesore e studimit.
Studiuesit nga Universiteti i Surrey analizuan të dhënat mjekësore të më shumë se 45,000 personave, të lindur midis viteve 1951 dhe 1956, një periudhë që përfshinte vitet e racionimit të sheqerit pas Luftës së Dytë Botërore në Mbretërinë e Bashkuar, si dhe vitet pas heqjes së kufizimeve.
Mbretëria e Bashkuar kishte politika të racionimit të sheqerit gjatë luftës dhe pas saj, nga viti 1940 deri në vitin 1953. Këto kufizime e mbanin konsumin në rreth 40 gramë në ditë për të rriturit.
Studimi, i publikuar në revistën Translational Psychiatry, krahasoi pjesëmarrësit që kishin përjetuar racionimin kur ishin ende në barkun e nënës dhe më pas deri në moshën gjashtë, 12, 18 dhe 24 muajsh, ose vetëm gjatë periudhës së shtatzënisë, me persona që nuk kishin përjetuar kurrë racionim.
Personat e ekspozuar ndaj periudhës më të gjatë të racionimit raportuan preferencë më të ulët për ushqimet e ëmbla dhe një rrezik ndjeshëm më të ulët për ankth në moshë madhore. Rreziku i tyre për ankth ishte 33% më i ulët krahasuar me personat që nuk kishin përjetuar racionim.
Grupet që kishin përjetuar racionimin gjithashtu shfaqën ankth dhe depresion në moshë më të vonshme. Mosha mesatare e shfaqjes së ankthit ishte rreth 62 vjeç te grupet që kishin përjetuar racionim për një periudhë të gjatë, krahasuar me 55 vjeç te grupi që nuk kishte përjetuar racionim.
Konsumi i sheqerit u rrit me shpejtësi pasi përfundoi racionimi, vunë në dukje studiuesit, megjithatë efektet e kufizimit të hershëm vazhduan për shumë vite.
“Pavarësisht rritjes së konsumit të sheqerit pas përfundimit të racionimit, mjedisi ushqimor në fazat e hershme të jetës duket se ka një rëndësi afatgjatë për shëndetin mendor”, tha Nophar Geifman, profesore në Universitetin e Surrey dhe autore e lartë e studimit.
1,000 ditët e para të jetës janë një periudhë kritike për zhvillimin e trurit dhe ushqyerja gjatë kësaj periudhe mund të shkaktojë ndryshime strukturore afatgjata në tru, theksuan autorët.
Studimet e mëparshme të cituara nga autorët sugjerojnë se dietat e pasura me sheqer mund të ulin dendësinë dhe disponueshmërinë e neuroneve të serotoninës, të cilat janë të rëndësishme për rregullimin e humorit. Sipas studiuesve, kufizimi i hershëm i sheqerit mund të ndihmojë në mbrojtjen e këtyre mekanizmave.
