Shkruan Ermal Qori
“Me pasë bisht, ta presin; mos me pasë, ta ngjesin” – më vërtitej në mendje prej 48 orësh kjo thënie e vjetër e shqiptarëve tanë të paparë.
Jo pa qëllim përcaktova kohën, pasi ka një targetim të shtuar, ndoshta edhe të koordinuar, për të ‘zbuluar’ të keqen brenda Lëvizjes Bashkë, të drejtuar nga Arlind Qori.
Nga zjarrfikës i Edi Ramës, te financimet e armiqve tanë e deri te organizata terroriste, Arlind Qori dhe gjithë lëvizja e tij u kthyen në kryefjalë. Sulm nga disa media, sulm nga disa parti dhe sulm nga opozita tradicionale. Madje, edhe Sali Berisha doli me zë dhe me figurë dhe bëri grushtin simbolik të komunizmit.
Përse sulmohet Lëvizja Bashkë?
Përgjigjen e gjejmë në disa fakte. Protesta e ka zanafillën më shumë se 150 ditë më parë, pikënisja e së cilës ishte reagimi i ashpër i Arlind Qorit. Deputeti i tij, Redi Muçi, dhe një pjesë e anëtarësisë udhëtuan drejt Zvërnecit dhe dokumentuan skenën e tërheqjes zvarrë të një individi, që shkaktoi reagim masiv.
Shiko statusin: https://www.instagram.com/reel/DY9XiSYtu_8/?dlrf=MWJmeXd3MjRsZHg0Mg==
Opozitës zyrtare, Qori i prishi gjumin dhe ky ishte momenti i parë që selia blu u ndje e kërcënuar. A mos ndoshta do të duhej ta bënin ata një kundërshtim të tillë? Pse nuk u gjendën pranë qytetarëve? Pse, për 48 orë, Partia Demokratike nuk shfaqej askund dhe, mbi të gjitha, cili ishte dhe është misioni i opozitës?
Do të niste këtu saga e gjatë e etiketimit dhe goditjeve politike të kësaj force kundrejt krijimit të një opozite reale në vend, duke shkaktuar edhe incidentet e para në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, ku përfaqësues të Partisë Demokratike, anëtarë të FRPD-së, ngritën pretendimin se anëtarët e Lëvizjes Bashkë kishin kërkuar largimin e përfaqësuesve të PD-së nga protesta, me argumentin se ishin irrituar nga thirrja e këtyre të fundit: “Poshtë komunizmi!”.
Por si erdhën në skenë përfaqësuesit e selisë blu në atë çast dhe përse duhej ta provokonin Lëvizjen Bashkë me thirrje komuniste? A nuk duhej të shqetësoheshin ata më shumë për mazhorancën apo për keqqeverisjen? A mos vallë protesta nuk duhej devijuar me incidente dhe përplasje, për të mos shmangur vëmendjen nga ajo çfarë po ndodhte? Apo kjo ishte një porosi dhe thjesht duhej kryer? Natyrisht, unë i shtroj pyetjet, ndërsa përgjigjet duhet t’i japin ata që ishin pjesë e konfliktit.
Tanimë që kanë kaluar më shumë se katër muaj, lëvizja protestuese mori një dimension tjetër.
Duke nisur nga 13 tetori, shumë studentë iu bashkuan protestave, të cilat u përshkallëzuan në disa qytete, duke bërë atë që nuk kishte mundur ta bënte opozita në gjithë këto vite, me apo pa dëshirë.
Tashmë, lëvizja po krijonte një qëndresë të re, ndryshe, kundër establishmentit dhe në kërkim të një fytyre të re.
A mos ndoshta, dalëngadalë, opozita tradicionale e vjetër, në një proces metamorfoze, po rrëzohej, duke krijuar një tjetër opozitë të lindur nga protesta? Kujtojmë që, në 150 ditët e protestës, nuk u mirëprit as kreu demokrat, por as shumë deputetë të kësaj force, ndërsa e kundërta ndodhi me forcat e reja. Për 150 ditë në shesh, Arlind Qorin nuk e kundërshtoi askush.
Po tani, kush po gërmon për të krijuar me patjetër një lidhje të financimit të Lëvizjes Bashkë me krimin apo elementë të tjerë të jashtëligjshëm e deri te ANTIFA, dhe përse?
Nëse në këto lidhje ka prova dhe fakte, janë të lutur të gjithë ata që akuzojnë t’i bëjnë publike, në të mirë të interesit qytetar, pasi të gjithë meritojmë të jemi të mbrojtur. Në të kundërt, përbaltja dhe gurët që po hedhin në drejtim të kësaj force po e ndihmojnë këtë të fundit të ndërtojë një kështjellë të qëndrueshme dhe një opsion serioz për të ardhmen.
Paradoksi qëndron edhe në një tjetër pikë.
Nga mungesa totale e vëmendjes televizive për L.B. apo edhe refuzimi për t’i bërë pjesë të studiove, tek programet e dedikuara për të theksuar se sa e rrezikshme na paskësh qenë kjo lëvizje e përbërë nga pedagogë. A mos është kjo përpjekje e shtuar për të shuar në çdo formë aktivitetin politik të saj? Ndoshta, por a po arrihet? Jo.
Sot, kur qartazi kërkohet një rilindje e klasës politike, koherente, me shumë përgjegjësi dhe vizion, ajo e vjetra ka shenja të dukshme frikësimi, duke reaguar e çekuilibruar.
Sipas informacioneve të siguruara nga dy burime të besueshme, sondazhet e brendshme të partive të mëdha kanë ndryshuar renditjen e forcave politike, ku lidershipi i PD-së mban vendin e tretë, pasi në vend të dytë është ngjitur Arlind Qori.
A është kjo arsyeja përse Lëvizja Bashkë po kthehet në kërcënim për të vjetrën?
