Tibeti është një nga rajonet më të larta në botë, me një lartësi mesatare mbi 4.500 metra mbi nivelin e detit.
Hapësira ajrore mbi këtë pllajë gjigante shpesh shmanget nga avionët komercialë.
Pse ndodh kjo?
Së pari, për arsye teknike dhe sigurie. Në rast emergjence, kur një avion detyrohet të ulet urgjentisht për shkak të ndonjë problemi teknik ose humbjeje të presionit në kabinë, nevojitet një pistë uljeje në afërsi dhe një terren që të mos jetë ekstremisht i lartë.
Në Tibet, mungojnë aeroportet e mëdha dhe të aksesueshme për ulje të shpejtë. Në të njëjtën kohë, terreni malor dhe lartësia e jashtëzakonshme e tokës krijojnë kushte të rrezikshme për një ulje emergjente, raporton Skyweb.al.
Së dyti, ajri më i rrallë në ato lartësi e bën më të vështirë për avionët të ruajnë performancën optimale të motorëve dhe të presionit në kabinë.
Nëse ndodh ndonjë problem, pilotët kanë shumë pak kohë për të reaguar përpara se pasagjerët të ndikohen nga mungesa e oksigjenit.
Një faktor tjetër është mungesa e mbulimit me radarë dhe komunikimit të sigurt në ato rajone.
Tibeti mbulohet pjesërisht nga infrastruktura e kontrollit të trafikut ajror të Kinës, por terreni ekstremisht malor dhe izolimi i zonës e bëjnë më të vështirë ruajtjen e kontakteve të vazhdueshme me avionët në fluturim.
Edhe pse fluturimi mbi Tibet nuk është i ndaluar ligjërisht, kompanitë ajrore zgjedhin rrugë alternative për të garantuar një udhëtim më të sigurt dhe më të parashikueshëm për pasagjerët dhe ekuipazhin.
Në këtë mënyrë, shmangia e fluturimeve mbi këtë pllajë nuk është çështje politike apo lufte siç ndodh përshembull në Ukrainë apo Siri, por një vendim i bazuar në analizën e rreziqeve dhe kushteve të vështira të fluturimit./skyweb.al
