Prindër gjithnjë e më të shumtë po ndërhyjnë drejtpërdrejt në kërkimin e punës së fëmijëve të tyre të rritur, duke telefonuar punëdhënësit, duke aplikuar në emër të tyre dhe madje duke u shfaqur në intervistat e punës në Zoom. Fenomeni, të cilin ekspertët e quajnë “bashkëpilotim” të karrierës, po ngre shqetësime te rekrutuesit për pavarësinë profesionale të brezit të ri.
Sipas një artikulli të publikuar nga The Wall Street Journal, ajo që dikur ishte një ndihmë e rastësishme nga prindërit gjatë kërkimit të një pune, po merr forma shumë më të drejtpërdrejta. Disa prindër po kontaktojnë vetë menaxherët e rekrutimit, po dorëzojnë aplikime për fëmijët e tyre dhe po marrin pjesë në intervista virtuale, madje duke qëndruar jashtë fushës së kamerës për t’i ndihmuar gjatë bisedave.
Ekspertët e karrierës e kanë përshkruar këtë prirje si “career co-piloting”, ose “bashkëpilotim të karrierës”. Sipas Jasmine Escalera, trajnere kryesore e karrierës në Zety, fenomeni është bërë më i dukshëm pas pandemisë së Covid-19, kur puna dhe intervistat online u bënë pjesë e zakonshme e tregut të punës.
Por përfshirja e tepërt e prindërve mund të ketë pasoja të padëshiruara për vetë kandidatët. Rekrutuesit dhe profesionistët e burimeve njerëzore e shohin ndërhyrjen e drejtpërdrejtë si një sinjal të mundshëm të mungesës së pavarësisë.
Shqetësimi i punëdhënësve shkon edhe më tej: nëse një prind kontakton kompaninë përpara punësimit, ata mund të pyesin veten nëse do të vazhdojë të ndërhyjë edhe pasi fëmija të ketë nisur punën.
Një nga të rinjtë që kundërshton këtë prirje është Paul “PB” Branson, 22 vjeç, i cili u diplomua në maj nga University of Missouri-Columbia. Ai thotë se e kupton ankthin e prindërve dhe dëshirën e tyre për t’i mbështetur fëmijët, por beson se ata nuk duhet të marrin pjesë në intervistat e punës apo të kontaktojnë punëdhënësit në emër të tyre.
Sipas Branson, një ndërhyrje e tillë mund të dëmtojë jo vetëm individin, por edhe perceptimin për një brez të tërë të rinjsh.
“Ky trend i ka dëmtuar vërtet brezin tim, duke krijuar këtë stereotip se kemi nevojë që dikush të na mbajë për dore”, shprehet ai.
Fenomeni ngre një debat më të gjerë mbi kufirin mes mbështetjes prindërore dhe ndërhyrjes në jetën profesionale të një të rrituri. Ndihma në përgatitjen e një interviste, rishikimi i CV-së apo diskutimi i një oferte pune mund të jetë e dobishme. Por kur prindi fillon të komunikojë drejtpërdrejt me punëdhënësin, rrezikon t’i heqë fëmijës mundësinë për të treguar aftësitë dhe pavarësinë e tij.
Në një treg pune gjithnjë e më konkurrues, dëshira e prindërve për t’i mbrojtur fëmijët e tyre është e kuptueshme. Megjithatë, sipas ekspertëve të cituar nga The Wall Street Journal, sfida është që kjo mbështetje të mos kthehet në një pengesë për zhvillimin profesional dhe reputacionin e të rinjve. /skyweb.al
