Izolimi shoqëror dhe vetmia heqin ‘gjashtë vite jetë të shëndetshme’, por burrat dhe gratë ndikohen ndryshe.
Izolimi shoqëror i referohet kontaktit dhe pjesëmarrjes së kufizuar me të tjerët, ndërsa vetmia është një përvojë subjektive e ndjenjës së shkëputjes nga bota rreth nesh. Megjithëse të dyja nuk janë e njëjta gjë, një studim i ri i publikuar në revistën Nature Communications ka zbuluar se të dyja lidhen me më pak vite jete të shëndetshme.
Përmes analizimit të të dhënave nga më shumë se 270,000 të rritur të mosshës mes 40 dhe 69 vjeç, kërkuesit zbuluan se mesatarisht, vetmia dhe izolimi shoqëror u kushtojnë njerëzve rreth gjashtë vite jetë pa sëmundje, duke dëmtuar si shëndetin fizik ashtu edhe atë mendor.
“Në përgjithësi, studimi zbuloi se izolimi shoqëror dhe vetmia mund të kenë një ndikim të rëndësishëm në jetëgjatësinë pa sëmundje,” tha autori kryesor Lu Qi, profesor në Universitetin Tulane.
Studimi zbuloi se kjo lidhje ishte më e fortë për humbjen e viteve pa çrregullime mendore — si depresioni dhe ankthi — sesa për vitet pa sëmundje fizike si diabeti i tipit 2, sëmundjet kardiovaskulare, sëmundjet kronike të frymëmarrjes, sëmundjet neurodegjenerative dhe kanceri.
Lajmi i mirë është se ruajtja e një stili të shëndetshëm jete mund të zbutë ndikimin negativ të izolimit shoqëror. Lajmi i keq — ai nuk duket se e kompenson dëmin e shkaktuar nga vetmia.
Në moshën 50-vjeçare, individët që përjetonin si vetminë ashtu edhe izolimin shoqëror jetonin më pak vite pa sëmundje kronike madhore në krahasim me ata që nuk përjetonin asnjërën prej tyre.
Si ndikohen ndryshe burrat dhe gratë?
Burrat dhe gratë nuk vuajnë nga vetmia dhe izolimi shoqëror në të njëjtën mënyrë, dhe kjo pasqyrohet gjithashtu në ndikimin që ato kanë në shëndetin e tyre. Meqenëse gratë mund të i japin përparësi lidhjes emocionale, sfidat e tyre të shëndetit mendor lidhen më fort me vetminë, ndërsa shëndeti mendor i burrave tregon një lidhje më të fortë me izolimin shoqëror.
Tek gratë, vetmia dhe izolimi shoqëror nënkuptonin 2.4 vite të kaluara në shëndet më të keq fizik dhe 3.7 vite në shëndet më të keq mendor, ndërsa për burrat kjo nënkuptonte 1.7 vite të humbura jete pa sëmundje fizike dhe 5.8 vite të humbura jete pa çrregullime mendore.
Burrat kishin më shumë gjasa të përjetonin si vetminë ashtu edhe izolimin shoqëror, kishin mungesë të burimeve shoqërore, materiale e ekonomike, si dhe një nivel më të ulët të stilit të shëndetshëm të jetesës.
Autorët vunë re se kjo diferencë gjinore mund të shpjegohet me ndryshimet në mënyrën se si burrat dhe gratë marrin mbështetje dhe arrijnë mirëqenien psikologjike, ku burrat priren të mbështeten më shumë te prania fizike dhe ndërveprimet e shpeshta shoqërore, ndërsa gratë më shumë te mbështetja emocionale.
