Avioni Airbus A330 ka fituar një reputacion të veçantë mes pilotëve dhe entuziastëve të aviacionit për uljet e tij jashtëzakonisht të buta. Kjo karakteristikë nuk është rastësi, por lidhet me një kombinim të projektimit mekanik, sistemeve hidraulike dhe teknologjisë së kontrollit të fluturimit.
Një nga karakteristikat më të dallueshme të Airbus A330 është pozicioni i pazakontë i rrotave kryesore të uljes, të cilat qëndrojnë të pjerrëta kur avioni është në ajër.
Ndryshe nga avionët ku rrotat kryesore prekin pistën pothuajse njëkohësisht, A330 është projektuar që fillimisht të prekë tokën me rrotat e pasme dhe më pas me ato të përparme.
Avioni ka dy grupe kryesore me nga katër rrota, të vendosura në dy akse. Kur avioni afrohet drejt pistës, aksi i pasmë qëndron më poshtë se ai i përparmë.
Kjo bën që kontakti me pistën të realizohet në dy faza, duke mundësuar një transferim gradual të forcave që krijohen gjatë uljes.
Sipas një raporti teknik të Bordit të Sigurisë së Transportit të Kanadasë, kjo mënyrë funksionimi është pjesë e karakteristikave të projektimit të sistemit të uljes së Airbus A330.
Roli i sistemit hidraulik
Një element i rëndësishëm është mekanizmi hidraulik i quajtur pitch trimmer, i cili kontrollon këndin e grupit të rrotave përpara kontaktit me pistën.
Ky mekanizëm mban rrotat e pasme më poshtë gjatë afrimit dhe ndihmon në kontrollin e lëvizjes së tyre kur avioni prek tokën.
Sistemi bashkëpunon me amortizatorët oleopneumatikë, të cilët përdorin lëng hidraulik dhe gaz të kompresuar për të thithur energjinë e goditjes gjatë uljes.
Në këtë mënyrë, ngarkesa shpërndahet gradualisht, ndërsa amortizatorët reduktojnë forcat që transmetohen në strukturën e avionit.
Megjithatë, ekspertët nuk janë plotësisht dakord nëse pozicioni i pjerrët i rrotave është projektuar kryesisht për të përmirësuar uljen apo për të lehtësuar futjen e sistemit të rrotave në hapësirën e tij brenda avionit.
Dokumentacioni teknik i Airbus konfirmon se A330 përdor edhe një mekanizëm që shkurton gjatësinë e sistemit të uljes gjatë tërheqjes së rrotave, në mënyrë që ato të futen në hapësirën përkatëse.
Teknologjia që ndihmon pilotët
Përveç mekanizmit të rrotave, uljet e buta lidhen edhe me sistemin elektronik të komandimit të fluturimit, të njohur si fly-by-wire.
Ky sistem interpreton komandat e pilotit dhe ndihmon në kontrollin e qëndrueshëm të avionit gjatë fazave të ndryshme të fluturimit.
Në momentet e fundit përpara prekjes së pistës, Airbus A330 kalon në një mënyrë të veçantë kontrolli, të quajtur flare mode, e cila i mundëson pilotit të kryejë manovrën përfundimtare të uljes.
Sipas udhëzimeve të Airbus, kjo manovër zakonisht nis rreth 12 metra mbi pistë, kur piloti redukton gradualisht shpejtësinë vertikale të zbritjes.
Megjithatë, një ulje që duket jashtëzakonisht e butë nga jashtë nuk është domosdoshmërisht më e mira nga pikëpamja e sigurisë.
Pilotët duhet të sigurojnë që avioni të prekë pistën në zonën e përcaktuar dhe me parametrat e duhur, veçanërisht kur pista është e lagësht ose kushtet e motit janë të vështira.
Për këtë arsye, synimi nuk është gjithmonë një kontakt sa më i lehtë me tokën, por një ulje e kontrolluar, e qëndrueshme dhe e sigurt.
Teknologjia e Airbus A330 tregon se pas një uljeje të qetë qëndrojnë shumë më tepër sesa aftësitë e pilotit.
