Në shumë familje, fëmijëria po organizohet si një projekt për të ardhmen.
Prindërit nuk shqetësohen më vetëm që fëmija të jetë i lumtur apo të kalojë mirë. Frika kryesore është që ai të mos mbetet pas në një botë që po bëhet gjithnjë e më konkurruese, teknologjike dhe e pasigurt.
Kjo ka krijuar një treg të madh rreth edukimit dhe aktiviteteve për fëmijët. Qendrat edukative premtojnë “liderët e së nesërmes”, kurset premtojnë zhvillim aftësish, ndërsa aktivitetet jashtëshkollore po nisin që në moshë shumë të vogël.
Në Europë, tregu i teknologjisë arsimore vlerësohet rreth 46.5 miliardë euro në vitin 2025 dhe parashikohet të arrijë mbi 122 miliardë euro deri në vitin 2033. Vetëm tregu i mësimeve private online llogaritet në miliarda euro.
Edhe në Greqi, familjet shpenzuan afro 614 milionë euro për kurse dhe mësime shtesë gjatë vitit 2023. Ndërkohë, shpenzimet për kurse në arsimin fillor janë rritur ndjeshëm në dekadën e fundit.
Fenomeni nuk lidhet më vetëm me adoleshentët që përgatiten për provime. Ai ka hyrë që në fëmijërinë e hershme.
Natyrisht, aktivitetet nuk janë problem në vetvete. Sporti ndihmon disiplinën dhe bashkëpunimin. Muzika zhvillon përqendrimin. Gjuhët e huaja hapin horizonte të reja. Programimi ndihmon njohjen me teknologjinë.
Por problemi nis kur çdo aktivitet shihet si investim për CV-në e së ardhmes së fëmijës.
Fëmija nuk mëson më anglisht vetëm për të komunikuar. Ai po “ndërton profil”. Nuk luan basketboll vetëm për argëtim, por për të zhvilluar “aftësi lidershipi”. Nuk shkon në robotikë për kuriozitet, por sepse “duhet të përgatitet për ekonominë e së ardhmes”.
Edhe prindërit kanë hyrë në këtë ritëm. Ata organizojnë orare, krahasojnë qendra kursesh, monitorojnë progresin dhe planifikojnë çdo pasdite të fëmijës.
Koha e lirë po bëhet gjithnjë e më e rrallë.
Sipas një studimi të Universitetit të Xhorxhias në vitin 2024, fëmijët mund të jenë tashmë pranë limitit të tyre përsa i përket aktiviteteve shtesë. Studimi paralajmëron se shtimi i vazhdueshëm i angazhimeve nuk sjell domosdoshmërisht rezultate më të mira dhe mund të ndikojë negativisht kur zëvendëson gjumin, lojën apo socializimin.
Kjo krijon një paradoks të ri: prindërit përpiqen të mbrojnë të ardhmen e fëmijës, por shpesh duke i marrë atij një pjesë të së tashmes.
Fëmijët fitojnë më shumë aftësi, por kanë më pak kohë të mërziten, të improvizojnë apo thjesht të luajnë pa plan.
Sepse në fund, rritja e një fëmije nuk funksionon si startup apo projekt biznesi. Jo çdo moment duhet të ketë objektiv, rezultat apo strategji. Fëmijëria ka nevojë edhe për kohë të lirë, spontane dhe pa qëllim të caktuar. Pikërisht atë pjesë që sot po zhduket gradualisht. /skyweb.al
